//Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ

Η Ιστορία της Κεφαλονιάς προσδιορίζεται από την καίρια γεωγραφική της θέση, καθώς και την ιδιότυπη διαμόρφωση του εδάφους της.

Στους  Ιστορικούς Χρόνους η Κεφαλονιά αποτελείται από 4 ανεξάρτητες δημοκρατίες, που η κάθε μία είχε το δικό της νόμισμα.

Την Πάλη (σημερινή Παλική), την Κράνη στη Λιμνοθάλασσα του Κούταβου, τους Πρόννους ,κτισμένη κοντά στην Κορώνη και τη Σάμη που ήταν κτισμένη στους δύο λόφους  πάνω από τη σημερινή ομώνυμη πόλη.

Στους  πολέμους εναντίον των Περσών οι Κεφαλλήνες έλαβαν μέρος στη μάχη των Πλαταιών, καθώς και τη ναυμαχία των Κορινθίων εναντίον των Κερκυραίων το 434 π.χ.

Μετά την ήττα των Αθηναίων στο τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου, η Κεφαλονιά εγκαταλείπει την Αθήνα μέχρι το 475 π.χ και θα σταθεί και πάλι σύμμαχος της έως τον αγώνα της εναντίον του Φιλίππου.

Μετά την αποτυχημένη εκστρατεία του Φιλίππου του Ε΄ εναντίον του νησιού το 218 π.χ, η Κεφαλονιά παραμένει ανεξάρτητη μέχρι την υποταγή της στους Ρωμαίους το 187 π.χ.

Οι πληροφορίες για τη Βυζαντινή περίοδο είναι ασαφείς, η  Κεφαλονιά όμως περιέρχεται στη Βυζαντινή εξουσία Το νησί αντιμετωπίζει πάλι περιπέτειες για τη διατήρηση της ελευθερίας του με την κάθοδο των Νορμανδών το 1084 με τον Ροβέρτο Γουισκάρδο,ο οποίος μετά την αποτυχημένη πολιορκία της Κεφαλονιάς, πεθαίνει στο πλοίο του στο Βόρειο ακρωτήρι του νησιού του οποίου η πόλη πήρε και το όνομα του και από τότε ονομάζεται Φισκάρδο. Έτσι το νησί παραμένει στη Βυζαντινή κυριαρχία.

Κατά τις Σταυροφορίες η Κεφαλονιά λεηλατείται και πάλι και καταλαμβάνεται διαδοχικά από Βενετούς και Νορμανδούς, μέχρι το 1204 όπου περιέρχεται οριστικά στην ανώτατη εξουσία της Βενετίας.

Όταν το 1453 ο Μωάμεθ καταλαμβάνει την Κωνσταντινούπολη, η παλατινή κομητεία της Κεφαλονιάς και των άλλων νησιών, είναι μία από τις λίγες Χριστιανικές κτήσεις που έχουν απομείνει.

Μέχρι το 1484,όπου οι Βενετοί συνθηκολογούν και παραδίδουν το νησί στους Τούρκους μετά από σχεδόν τρείς αιώνες εξουσίας.

Η εξουσία των Τούρκων θα διαρκέσει μόλις έξι χρόνια 1500 ο Βενετικός και Ισπανικός στόλος, καταλαμβάνουν και πάλι την Κεφαλονιά, την οποία θα διατηρήσουν στην κατοχή τους σχεδόν επί τρεις αιώνες. Οι Βενετοί θα στηρίξουν την εξουσία τους στους ευγενείς και θα αναστηλώσουν ουσιαστικά το λεηλατημένο από τους πολέμους και τις πειρατείες νησί. Χαρακτηριστική είναι η πληροφορία ότι το 1548 μόλις 1400 άνθρωποι είχαν απομείνει στο νησί.

Η Βενετική κυριαρχία θα λήξει το 1797,όταν η Κεφαλονιά καταλαμβάνεται από Γάλλους, οι οποίοι μάλιστα έγιναν δεκτοί με ενθουσιασμό από το λαό, καθώς επαγγέλλονταν τις αρχές της Γαλλικής Επανάστασης, προς μεγάλη απογοήτευση των ευγενών.

Η Γαλλική κατοχή κράτησε μόλις 20 μήνες, μέχρι που το 1798 η Κεφαλονιά καταλαμβάνεται από τον Ρωσικό και τον Τουρκικό στόλο και σχηματίζεται προσωρινή κυβέρνηση με πρόεδρο τον ευγενή Κωνσταντίνο Χωραφά.

Η δημιουργία όμως της Επτανήσου Πολιτείας μετά τη συνθήκη της Κωνσταντινουπόλεως το 1800 και στην ουσία η παραχώρηση προνομίων μόνο στους ευγενείς που ήταν γραμμένοι στη «Χρυσή Βίβλο» προκαλεί λαϊκή εξέγερση, κατά τη διάρκεια της οποίας πυρπολήθηκαν και λεηλατήθηκαν επαύλεις ευγενών καθώς και δημόσια κτήρια. Η έκρυθμη κατάσταση συνεχίζεται μέχρι το 1806,όπου η Κεφαλονιά καταλαμβάνεται πάλι από τους  Γάλλους. Η δεύτερη Γαλλική κατοχή θα διαρκέσει τρία χρόνια, έως ότου η Κεφαλονιά θα καταληφθεί από Αγγλικά στρατεύματα το 1809.

Κατά την επανάσταση του 1821 η Κεφαλονιά θα βοηθήσει σημαντικά τον απελευθερωτικό αγώνα με πλοία, εφόδια αλλά και στρατιωτικά σώματα. Επίσης οι Κεφαλλονίτες  θα συμμετάσχουν και στον Ιερό Λόχο του Αλέξανδρου Υψηλάντη.

Το 1848 το νησί εξεγείρεται κατά της Αγγλικής κατοχής. Μετά από συνεχείς και αιματηρούς αγώνες, που σε πολλές περιπτώσεις προσλαμβάνουν και ταξικό χαρακτήρα, καθώς οι Άγγλοι ευνοούν τους ευγενείς, διατηρώντας τα προνόμια τους εις βάρος των φτωχών λαϊκών  στρωμάτων, θα πραγματοποιηθεί η πολυπόθητη ένωση με την Ελλάδα. Αξιοσημείωτο είναι ότι οι Άγγλοι, προφανώς για να αποφύγουν το χαρακτηρισμό των ηττημένων δώρισαν την Κεφαλονιά στη Βασιλική οικογένεια της Ελλάδας.

Κατά τη διαρκεί του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου το νησί κατελήφθη για μικρό διάστημα από Γαλλικές δυνάμεις.

Στο δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο κατελήφθη από τους Ιταλούς, οι οποίοι απέβλεπαν στην πλήρη ενσωμάτωση των Επτανήσων στην Ιταλία.

Με τη συνθηκολόγηση των Ιταλών το 1943,κατέλαβαν την Κεφαλονιά οι Γερμανοί, οι οποίοι εξόντωσαν ολοκληρωτικά τους ήδη αποδυναμωμένους Ιταλούς. Από τους 12.000 άνδρες που αριθμούσε η Μεραρχία Acqui, ελάχιστοι μόνο διεσώθησαν και αυτό με τη βοήθεια των κατοίκων της Κεφαλονιάς.

Στο νησί, που ήδη είχε  αναπτυχθεί ισχυρότατο κίνημα αντίστασης από το Ε.Α.Μ. στα χρόνια της κατοχής, διεξάγονταν σφοδρές μάχες μέχρι το 1949 κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου