//ΟΙ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ

ΟΙ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ

Ένα ολιγοήμερο ταξιδάκι στην ιταλική πρωτεύουσα και μια από τις πιο ιστορικές πόλεις της Ευρώπης, είναι πάντα θεραπευτικό. Όμως η Ρώμη χρειάζεται αρκετές ημέρες για την δεις. Θα πας και θα ξανά πας -και χωρίς να έχεις ρίξει νόμισμα στην Φοντάνα Ντι Τρέβι- Εμείς σας παρουσιάζουμε κάποιες από τις πλατείες που πρέπει να δείτε και να ξεκουραστείτε στον ατέλειωτο ποδαρόδρομο   που χρειάζεται για να γνωρίσετε την Ρώμη.

 Piazza de Spagna.
Είναι ένα από τα πιο πολύβουα μέρη της Ρώμης, τόσο την ημέρα όσο και τη νύχτα.

Η πλατεία έχει γίνει διάσημη και δημοφιλής χάρη σε μια πολύ μεγάλη σκάλα που υψώνεται 37 μέτρα πάνω από την πλατεία και αποτελείται από δώδεκα διαφορετικές σκάλες.  Η σκάλα αυτή έχει γίνει σημείο συνάντησης τόσο  για τους κατοίκους της Ρώμης όσο  και για τους τουρίστες.
Το όνομά της η πλατεία το πήρε από την Πρεσβεία της Ισπανίας στην Αγία Έδρα.
Στη βάση της σκάλας, στην πλατεία, υπάρχει ένα μεγάλο συντριβάνι σε μορφή σκάφους, είναι η Fontana della Barcaccia . Κατασκευάστηκε το 17ο αιώνα από τον Μπερνίνι με διαταγή του Πάπα Ουρβανού. Το σχέδιο το εμπνεύστηκε από τις πλημμύρες του Τίβερη, το  1598, όταν προσάραξε ένα μικρό καράβι εκεί, αφού υποχώρησαν τα νερά.
Όταν ανεβείτε τα 135 σκαλιά, στην κορυφή της σκάλας, θα  βρεθείτε στην εκκλησία Trinita dei Monti. Δεν είναι δημοφιλής για το εσωτερικό της , αλλά γιατί προσφέρει μια καταπληκτική θέα της πόλης της Ρώμης.

Piazza de Campidoglio.
Η πλατεία βρίσκεται στον λόφο του Καπιτωλίου, έναν από τους επτά λόφους, πάνω στους οποίους κτίστηκε η Ρώμη.
Η κατασκευή της οφείλεται στον Πάπα Παύλο τον 3ο (Φαρνέζε), ο οποίος,  δυσαρεστημένος από την εικόνα που παρουσίαζε η πλατεία , ανέθεσε στον φημισμένο Μιχαήλ Άγγελο την ανακατασκευή της.  Το 1536 άρχισαν τα έργα για την πλατεία και την ανακατασκευή των γύρω από αυτήν ανακτόρων.
Η πρόσβαση στην πλατεία γίνεται από μια κλίμακα, σχεδιασμένη από το Μιχαήλ Άγγελο, που ονομάζεται Κορντονάτα. Στη βάση της βρίσκονται δύο αιγυπτιακοί λέοντες, ενώ στην κορυφή της δεσπόζουν τα αγάλματα του Κάστορα και του Πολυδεύκη (Διόσκουροι).
Στο κέντρο της πλατείας βρίσκεται το χάλκινο έφιππο άγαλμα του ρωμαίου Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου (πρόκειται για το αντίγραφο, το πρωτότυπο βρίσκεται στο Μουσείο του Καπιτωλίου).
Στο βάθος της πλατείας υψώνεται το Παλάτσο Σενατόριο , αριστερά το Παλάτσο ντέι Κονσερβατόρι  και δεξιά το Παλάτσο  Νουόβο. Τα δύο τελευταία φιλοξενούν  σήμερα τα Μουσεία του Καπιτωλίου. Το Παλάτσο Σενατόριο είναι η ιστορική έδρα του Δημάρχου της πόλης.

Piaza Venecia
Στη μία πλευρά το γιγαντιαίο μνημείο,  αφιερωμένο στο βασιλιά Vittorio  Emanuele II, στην άλλη  πλευρά το  Παλάτσο Βενέτσια  και στο μέσον μια συνεχής κίνηση από περαστικούς, τουρίστες και εργαζόμενους. Βρίσκεστε στην Πιάτσα Βενέτσια, ένα από τα επίκεντρα της κίνησης και του τουρισμού στη Ρώμη.
Η πλατεία βρίσκεται στην καρδιά της Ρώμης, στους πρόποδες του Καπιτωλίνου λόφου, στο τέλος της Via del Corso.  Ένα εντυπωσιακό κτίριο που μπορεί κανείς να θαυμάσει εδώ είναι το λευκό μαρμάρινο μνημείο Vittorio Emanuele B, που χτίστηκε για να τιμήσει τον πρώτο βασιλιά της ενωμένης Ιταλίας, Βίκτωρ Εμμανουήλ Β.
Αυτό το τεράστιο κτίσμα δημιούργησε αντιπαράθεσα ανάμεσα στους κατοίκους της Ρώμης. Πολλοί κάτοικοι το απορρίπτουν και λόγω των δυσανάλογων διαστάσεων του αλλά και διότι πιστεύουν ότι  προβάλλεται υπερβολικά ο πατριωτισμός στην εικονογραφία του. Επιπλέον το άσπρο της πέτρας έρχεται σε αντίθεση με τα άλλα μνημεία της πόλης.
Στη δυτική πλευρά βρίσκεται το Παλάτσο Βενέτσια, που ήταν αρχικά Ποντιφική Έδρα. Κατασκευάστηκε το 1455 από τον Καρδινάλιο Πιέτρο Μπάρμπο. Το 1560 ο Πάπας Πίος  Δ το δώρισε στη δημοκρατία της Βενετίας , η οποία στέγασε εκεί την πρεσβεία της στην Αγία Έδρα. Γι’ αυτό το λόγο η πλατεία ονομάστηκε έτσι. Το 1914 το Κτίριο επανήλθε στο Ιταλικό Κράτος.
Το 1929 ο Μπενίτο Μουσολίνι στέγασε την κυβέρνησή του εδώ και  από το μπαλκόνι του έβγαζε τους λόγους του στις φασιστικές συγκεντρώσεις που οργάνωνε το καθεστώς. Και αυτή είναι μια εικόνα που έχει μείνει χαραγμένη στη μνήμη των Ιταλών. ‘

Πιάτσα Ναβόνα.
Η πλατεία με τα συντριβάνια.
Είναι μια από τις πιο όμορφες πλατείες της Ρώμης. Βρίσκεται  εκεί όπου το 86 π.χ  βρισκόταν  το στάδιο Circus Agonallis (στάδιο του ανταγωνισμού), χτισμένο από τον αυτοκράτορα Δομιτιανό. Για το λόγο αυτό η πλατεία έχει ωοειδές σχήμα, το σχήμα του αρχαίου Σταδίου.  Στα  μέσα του 17ου αιώνα ο Πάπας Ιννοκέντιος Ι διέταξε τη μετατροπή αυτών των εγκαταστάσεων στη σημερινή πλατεία. Το σχέδιο εφάρμοσαν δύο διάσημοι αρχιτέκτονες της εποχής εκείνης, ο  Μπερνίνι και ο Μπορομίνι.
Αυτό που θαυμάζει κανείς κυρίως στην πλατεία είναι τα  τρία σιντριβάνια. Το κεντρικό και μεγαλύτερο είναι το Fontana dei quarto Fiumi (Σιντριβάνι των 4 ποταμών), έργο του Μπερνίνι. Αποτελείται από 4 αγάλματα ανθρώπων, που το καθένα αντιπροσωπεύει  ένα ποτάμι από 4 διαφορετικές Ηπείρους, το Νείλο, το Γάγγη, το Δούναβη και το Ρίο ντε λα Πλάτα.
Στο βόρειο άκρο της πλατείας βρίσκεται   η Fontana del Nettuno  (Η Κρήνη του Ποσειδώνα ) ενώ  στο νότιο η Fontana del Moro (Κρήνη του Μαυριτανού).
Εδώ ακόμα βρίσκεται και το Παλάτσο Παμφίλι (το όνομα της οικογένειας του Πάπα Ιννοκέντιου Ι που αναμόρφωσε την πλατεία) και δίπλα σ’ αυτό  η εκκλησία  Sant’ Agnese in Agone. H μπροστινή όψη της μπαρόκ αυτής εκκλησίας σχεδιάστηκε από τον Μπορομίνι. Τα δύο αυτά κτίρια έδωσαν και τον εντυπωσιακό μπαρόκ ρυθμό σε όλη την πλατεία.

Piazza Del Popolo
Η πλατεία είναι αρκετά πολυσύχναστο μέρος για να απολαύσει κανείς τον καφέ ή το παγωτό του. Κοσμείται από δύο (φαινομενικά) δίδυμες εκκλησίες και έναν οβελίσκο στο κέντρο με κρήνη και 2 λιοντάρια. Το χαρακτηριστικό που διαχωρίζει τις δύο εκκλησίες είναι ο θόλος τους, τις οποίες έχτισε ο Ραϊνάλντι. Στ’ αριστερά βρίσκεται η Σάντα Μαρία ιν Μοντεσάντο και στα δεξιά η Σάντα Μαρία ντέι Μιράκολι, ενώ μετά από λίγα χρόνια ο Βαλαντιέ δημιούργησε το οβάλ σχήµα της δεύτερης.