//ΣΥΜΗ Η ΠΟΛΥΧΡΩΜΗ ΝΥΦΗ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

ΣΥΜΗ Η ΠΟΛΥΧΡΩΜΗ ΝΥΦΗ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Στη σφαίρα του μύθου οι αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν διάφορες εκδοχές για την προέλευση του ονόματος του νησιού.
Σύμφωνα με το Διόδωρο το Σικελιώτη το όνομά της έδωσε στο νησί η Νύμφη Σύμη, η οποία, αφού ζευγάρωσε με τον Ποσειδώνα, γέννησε ένα γιο, το Χθόνιο, τον αρχηγό των πρώτων κατοίκων του νησιού.

Κατά μία άλλη εκδοχή, που υποστηρίζει ο Ευστάθιος, το όνομα στο νησί το έδωσε ο Γλαύκος, ο κατασκευαστής του  πλοίου “Αργώ”, με το οποίο οι Αργοναύτες ξεκίνησαν για την Κολχίδα. Ο Γλαύκος του έδωσε το όνομα της γυναίκας του, της Σύμης, με την οποία ήρθαν να κατοικήσουν εδώ από τις ακτές της Καρίας. Δίδαξε στους κατοίκους τις ναυπηγικές του ικανότητες και αυτοί κατάφεραν να τον μιμηθούν.

Στο νησί έφτασε και ο Προμηθέας, αδελφός του Άτλαντα, ο οποίος δίδαξε στους ανθρώπους πολλές τέχνες και τη μακροβιότητα.
Ο Όμηρος στην “Ιλιάδα” αναφέρεται στο νησί και στο βασιλιά του Νηρέα, ο οποίος πήρε μέρος στην Τρωική εκστρατεία με τρία πλοία.

Η Σύμη ανήκε στην επικράτεια των Ροδίων. Μόνο για ένα μικρό διάστημα, κατά τον 5ο αι. π.χ., πέρασε στην κυριαρχία των Αθηναίων και τους βοήθησε στον Πελοποννησιακό πόλεμo, στον αγώνα τους κατά των Λακεδαιμονίων.
Αργότερα ακολούθησε τη μοίρα πολλών γειτονικών νησιών και καταλήφθηκε από τους Ρωμαίους  και στη συνέχεια αποτέλεσε τμήμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Όταν οι Σταυροφόροι κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη και ακολούθησε η περίοδος της Βενετοκρατίας, η Σύμη διατήρησε την ανεξαρτησία της υπογράφοντας μια σύμβαση με την Κρητική πολιτεία και  πληρώνοντας ετήσιο φόρο στο βασίλειο του Χάνδακα.

Την εποχή αυτή οι κάτοικοι της Σύμης επιδόθηκαν σε εμπορικές συναλλαγές με εμπόρους από τη Βενετία και άρχισαν έτσι μια παράδοση εμπορίου και ναυτιλίας που συνεχίστηκε για πολύ καιρό και έγινε η αιτία ανάπτυξης και ευημερίας στο νησί.

Το 1309 η Σύμη κατακτήθηκε από τους Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ρόδου, οι οποίοι  αναγνώρισαν  τη στρατηγική θέση και τη σημασία του νησιού, γι’ αυτό παραχώρησαν στους κατοίκους, αρκετά προνόμια, με αποτέλεσμα να αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο το εμπόριο, η ναυτιλία, η σπογγαλιεία και η ναυπηγική τέχνη.

Το 1522 οι Τούρκοι καταλαμβάνουν τη Σύμη, οι κάτοικοι όμως κατόρθωσαν να εξασφαλίσουν σημαντικά προνόμια, όπως την ελευθερία στη θρησκεία και στη γλώσσα. Το 1765 ιδρύθηκε η περίφημη σχολή της Αγίας Μαρίνας που βοήθησε στη διάδοση των γραμμάτων και του πολιτισμού.

Στην επανάσταση του 1821 η Σύμη πήρε ενεργό μέρος λόγω της ευημερίας του εμπορίου και της ναυτιλίας.
Η συμμετοχή της  όμως στην επανάσταση είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση πολλών προνομίων της.

Το 1912 πέρασε στην κυριαρχία των Ιταλών. Η ιταλική κατοχή ήταν ιδιαίτερα σκληρή για τους κατοίκους. Η Σύμη γνώριζε τώρα μέρες φτώχειας και στερήσεων.
Τέλος τα Δωδεκάνησα, μαζί και η Σύμη παραδόθηκαν οριστικά στην Ελλάδα στις 7 Μαρτίου 1948.

Μουσεία
Αρχαιολογικό – Λαογραφικό Μουσείο. Το Μουσείο στεγάζεται σε παραδοσιακό αρχοντικό, που βρίσκεται στη  συνοικία Λιενί, στην Άνω Σύμη. Τα  εκθέματά του καλύπτουν την περίοδο από την προϊστορία ως τα νεότερα χρόνια. Σε μια αίθουσα του Μουσείου εκτίθεται η πλούσια λαογραφική ιστορία του νησιού. Τέλος το Αρχαιολογικό Μουσείο διαθέτει  και την αναπαράσταση ενός Συμιακού σπιτιού,   με  τραπεζαρία, καθιστικό, πίνακες και φωτογραφίες εποχής.  Μπορεί επομένως ο επισκέπτης να σχηματίσει μια εικόνα της ζωής στα περασμένα χρόνια.

Εκκλησιαστικό Μουσείο Μονής Πανορμίτη. Το Μουσείο αυτό φιλοξενεί πλούσια συλλογή των εκκλησιαστικών κειμηλίων της Μονής.

Λαογραφικό Μουσείο Μονής Πανορμίτη. Εδώ εκτίθενται αγροτικά εργαλεία, μέτρα και σταθμά του 19ου αιώνα, ο παλιός αργαλειός, ένα παραδοσιακό Συμιακό σαλόνι με κρεβατοκάμαρα καθώς και άλλα αντικείμενα από την καθημερινή ζωή και ενασχόληση των κατοίκων σε παλαιότερες εποχές.

Ναυτικό  Μουσείο. Δημιουργήθηκε το 1983 και το 1990 στεγάστηκε σε ένα αντιπροσωπευτικό νεοκλασικό σπίτι,  στο χώρο που βρισκόταν άλλοτε ο κεντρικός ταρσανάς της Σύμης. Στο Μουσείο εκτίθενται αντικείμενα που σχετίζονται με την τεράστια ναυτική παράδοση του νησιού. Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει το τμήμα το οποίο είνα αφιερωμένο στη σπογγαλιεία. Μπορεί κανείς να δει διάφορα είδη σφουγγαριών, σκάφανδρα, εξαρτήματα σφουγγαράδων και άλλα σχετικά  αντικείμενα.

Κάστρο των Ιπποτών
Πρόκειται για ένα Ενετικό Κάστρο που βρίσκεται στην κορυφή του λόφου στην Άνω Σύμη. Aνοικοδομήθηκε  από τους Ιππότες του τάγματος του Αγίου Ιωάννη στις αρχές του 15ου αιώνα. Στην είσοδό του υπάρχει το έμβλημα των Ιπποτών. Οι Ιππότες έχτισαν το Κάστρο, για να ενισχύσουν την άμυνα του νησιού. Η Άνω Σύμη οικοδομήθηκε γύρω από αυτό, για προστατεύεται από τις πειρατικές επιδρομές. Όταν βελτιώθηκαν οι συνθήκες, άρχισε η επέκταση προς το Γιαλό.

Ιερή Μονή Πανορμίτη.
Ένα από τα μεγαλύτερα προσκυνήματα της Δωδεκανήσου είναι η Μονή του Ταξιάρχη Μιχαήλ του Πανορμίτη.
Βρίσκεται στο μυχό ενός όρμου, του Πανόρμου, απ’ όπου πήρε και το όνομά της. Ο λόφος γύρω από τη Μονή είναι καταπράσινος, γεμάτος από κυπαρίσσια, πεύκα και ελιές. Το Καμπαναριό της Μονής , εκπληκτικής ομορφιάς, χτίστηκε το 1905, είναι μπαρόκ, και για την κατασκευή του, λέγεται, ότι ως πρότυπο χρησιμοποιήθηκε το Καμπαναριό της Αγίας Φωτεινής στη Σμύρνη.

Η ηλικία του Μοναστηριού παραμένει άγνωστη. Στο Καθολικό της Μονής υπάρχουν ωραίες τοιχογραφίες και ένα υπέροχο ξυλόγλυπτο Τέμπλο.
Στον Πανορμίτη λειτουργούν δυο μουσεία, Λαογραφίας και Εκκλησιαστικής Τέχνης. Υπάρχει ακόμα μια Βιβλιοθήκη πλούσια σε χειρόγραφα, που χρονολογούνται μετά τη βυζαντινή περίοδο και το περιεχόμενο τους δεν είναι μόνο εκκλησιαστικό.
Η πρόσβαση στη Μονή γίνεται με αυτοκίνητο και με καϊκι, ενώ τα καλοκαίρια η Μονή διαθέτει ξενώνες για τους επισκέπτες.
Η Μονή γιορτάζει στις 8 Νοεμβρίου.

Πανηγύρια
Στη Σύμη καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους διοργανώνονται γιορτές και παραδοσιακά πανηγύρια. Αξίζει να παρακολουθήσετε κάποια από αυτά και να γνωρίσετε τη νησιώτικη κουλτούρα.
24 Ιουνίου – Αγίου Ιωάννη Σταφυλλά
Πεντηκοστή – Πανορμίτης
Αγίας Τριάδος – Αγία Τριάδα στο Χωριό
17 Ιουλίου – Αγίας Μαρίνας στο μικρό ομώνυμο νησάκι
20 Ιουλίου – Προφήτη 6 Αυγούστου – Του Σωτήρος στο Νημπορειό
15 Αυγούστου – Παναγία Αληθινή και Παναγία Μυρταριώτισσα
24 Αυγούστου – Παναγία Υπακοή και Παναγία Αληθινή
8 Νοεμβρίου Ταξιαρχών – Πανορμίτης και Μιχαήλ Ρουκουνιώτη

 Οικισμοί
Πέδι.
Παραθαλάσσιος οικισμός με μια όμορφη αμμώδη παραλία, στο βάθος ενός όρμου. Η θάλασσα είναι πεντακάθαρη και κάποιες ταβέρνες, που υπάρχουν εκεί, θα σας προσφέρουν φαγητό. Στο Πέδι βρίσκονται επίσης λείψανα Πρωτοχριστιανικών εκκλησιών και ο Ναός του Αγίου Γεωργίου.

Εμπορειό ή Νημποριό.
Είναι το δεύτερο  φυσικό λιμάνι του νησιού βόρεια – το πρώτο είναι ο Γιαλός.  Κατά την παράδοση, ήταν η αρχαία πρωτεύουσα της Σύμης και εκεί βρισκόταν το παλάτι του βασιλιά Νηρέα. Είναι παραθαλάσσιος οικισμός με ωραία παραλία.

 Παραλίες
Παραλία ΝΟΣ.
Πρόκειται για τη μικρή βοτσαλωτή παραλία του Ναυτικού Ομίλου Σύμης. Βρίσκεται στην άκρη του Γιαλού και μπορείτε να πάτε με τα πόδια.

Παραλία Άγιος Γεώργιος Δυσάλωνα.
Πρόκειται για μια από τις πιο όμορφες και, κυρίως, εντυπωσιακές παραλίες της Σύμης, κι αυτό γιατί πίσω από την παραλία υψώνεται ένας κάθετος βράχος ύψους 300 μέτρων. Το όνομά της το οφείλει στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, που είναι κτισμένο στην άκρη του βράχου. Βρίσκεται ανάμεσα στο Πέδι και τη Μαραθούντα και είναι προσβάσιμη μόνο από τη θάλασσα.

Παραλία Άγιος Αιμιλιανός.
Βρίσκεται προς τα βόρεια του νησιού, σε απόσταση μιας ώρας με καΐκι από το Γιαλό. Πρόκειται για ένα γραφικό όρμο, που έχει μικρό λιμανάκι για ψαροκάικα. Πήρε το όνομά της από το εκκλησάκι του Αγίου Αιμιλιανού, που είναι κτισμένο σ’ ένα νησάκι απέναντι από την παραλία. Το νησάκι συνδέεται με τη στεριά με μια στενή λωρίδα γης.

Παραλία Σεσκλί.
Πρόκειται για το νησάκι που βρίσκεται στο νότιο άκρο της Σύμης.

Παραλία Αγία Μαρίνα.
Βρίσκεται στο νησάκι απέναντι από το Γιαλό.

Παραλία Νανού.
Η καλύτερη βοτσαλωτή παραλία του νησιού. Μεγάλα βότσαλα, αρκετά δέντρα που προσφέρουν σκιά.

Παραλία Άγιος Νικόλαος.
Αμμώδης παραλία με δέντρα. Προσβάσιμη από το Πέδι με τα πόδια ή με καΐκι από τη Χώρα.

kalamad