//ΩΔΗ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΓΑΛΑΖΙΟ

ΩΔΗ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΓΑΛΑΖΙΟ

Παξοί
Πρόσεχε να προφέρεις καθαρά τη λέξη θάλασσα
έτσι που να γυαλίσουν μέσα της όλα τα δελφίνια
Κι η ερημιά πολλή που να χωρά ο θεός

Οδυσσέας Ελύτης

Μεγανήσι

Στενάζεις καρδιά μου το ίδιο αναστέναγμα
Να ζούσα και πάλι στη θάλασσα
εκεί τη ρηχή και την ήμερη
στη θάλασσα εκεί την πλατιά, τη μεγάλη
Κωστής Παλαμάς

 

Παραλία Σεϋχέλλες -Ικαρία

βγήκες από τα σωθικά βροντής
ανατριχιάζοντας μεσ’ στα μετανιωμένα σύννεφα
πέτρα πικρή, δοκιμασμένη, αγέρωχη ζήτησες πρωτομάρτυρα τον ήλιο
για να αντικρύσετε μαζί τη ριψοκίνδυνη αίγλη
ν’ ανοιχτείτε με μια σταυροφόρο ηχώ στο πέλαγος

Οδυσσέας Ελύτης

Σαντορίνη

Ρήγισσα των παλμών και των φτερών του Αιγαίου
Βρήκες με λόγια που προσηλυτίζουν το άπειρο
με φωτιά με λάβα με καπνούς
τις μεγάλες γραμμές του πεπρωμένου σου
Οδυσσέας Ελύτης

Αμοργός

Θεέ μου, πόσο μπλε ξοδεύεις για να μην σε βλέπουμε
Οδυσσέας Ελύτης

Σύμη

Λίγο ακόμα
θα ιδούμε τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν
τα μάρμαρα να λάμπουν στον ήλιο
τη θάλασσα να κυματίζει
λίγο ακόμα
να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα

Γιώργος Σεφέρης

Σίφνος

Τότε είπε και γεννήθηκεν  ή θάλασσα
και είδα και θαύμασα
Και στη μέση της έσπειρε κόσμους μικρούς κατ’ εικόνα και ομοίωση μου:
Ίπποι πέτρινοι με τη χαίτη ορθή
και γαλήνιοι αμφορείς
και λοξές δελφινιών ράχες

Οδυσσέας Ελύτης

 Χίος

Αλληλέγγυα στάθηκαν τα σπίτια
και μικρά και τετράγωνα
με καμάρα λευκή και λουλακί πορτόφυλλο

Οδυσσέας Ελύτης