//ΤΑ ΚΤΙΡΙΑ ΤΗΣ ΕΝΕΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

ΤΑ ΚΤΙΡΙΑ ΤΗΣ ΕΝΕΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Τα κτίρια της Ενετικής περιόδου της Κέρκυρας, είτε πρόκειται για Δημόσια κτήρια και εκκλησίες, είτε για αρχοντικές κατοικίες, αποτελούν σήμερα ένα σπάνιο δείγμα αρχιτεκτονικής, που ενώ αναπτύχθηκε σε ελληνικό χώρο είχε άμεση εξάρτηση από τα ξένα σύγχρονά της πρότυπα, αντιπροσωπεύοντας την ελληνική συμμετοχή στα κινήματα του δυτικού πνεύματος (Αναγέννησης, Μπαρόκ).

Από το 1830 περίπου, μια σειρά ελλήνων τεχνικών παίρνει στα χέρια της και την επίσημη αρχιτεκτονική, αναλαμβάνοντας παράλληλα την επάνδρωση της τεχνικής υπηρεσίας.
Ο αρχιτέκτονας που έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτόν τον τομέα είναι ο κερκυραίος αρχιτέκτονας Ιωάννης Χρόνης (1800-1879), με σπουδές στην Κέρκυρα, Βενετία και την περίφημη Ακαδημία του Σαν Λούκα της Ρώμης, από τους πρώτους τεχνικούς επιστήμονες του Ελληνικού χώρου γενικότερα. Όλα τα μεγάλα, με κοινωνική σκοπιμότητα, κτίρια της πόλης, που δείχνουν και την ιδιαίτερη πολιτιστική ακμή του τόπου τον 19ο αιώνα, είναι δεμένα με το όνομα του προικισμένου κερκυραίου αρχιτέκτονα.

Σε αυτόν οφείλονται τα νεοκλασικού χαρακτήρα κτίρια της Ιονικής Τράπεζας, της Ιονίου Βουλής και το Χρηματιστήριο, αλλά και πολλές σημαντικές ή και απλούστερες κατοικίες και κυρίως το μέγαρο της οικογένειας του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας Ι. Καποδίστρια, που στέγασε για ένα διάστημα τη Νομαρχία.

-Η παλιά Νομαρχία, που βρίσκεται στα Μουράγια. Πρόκειται για ένα κτίριο με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, που αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα νεοκλασικής αρχιτεκτονικής, έργο του αρχιτέκτονα Ιωάννη Χρόνη. Η παλιά Νομαρχία είναι κτισμένη στη θέση του σπιτιού στο οποίο γεννήθηκε ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας. Με τη μαρμάρινή του πρόσοψη, με τις κομψές Κορινθιακές παραστάδες, θεωρείται από τα ωραιότερα μνημεία της νεότερης Ελλάδας.

-Η πλατεία Δημαρχείου, που ήταν η σημαντικότερη πλατεία τον καιρό της Ενετοκρατίας.

-Η Στοά των Ευγενών, η Λότζια, λειτούργησε στο χώρο όπου σήμερα βρίσκεται το Δημαρχείο (γνωστό και ως «Σαν Τζάκομο, 1693) και αποτελεί ένα από τα ομορφότερα κτίρια της πόλης.