//ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΣΤΗ ΡΩΜΗ

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΣΤΗ ΡΩΜΗ

El Foro Romano.
Ήταν   η κεντρική ζώνη της πόλης, όμοια με τις κεντρικές πλατείες των σημερινών πόλεων, όπου βρίσκονταν συγκεντρωμένα τα όργανα της πολιτικής και της δικαιοσύνης, το εμπόριο, η λατρεία των Θεών αλλά και η πορνεία.

Aρχικά ήταν ένας χώρος συγκέντρωσης και ανταλλαγής προϊόντων. Με το πέρασμα του χρόνου και την άνοδο της αυτοκρατορίας δημιουργήθηκε η ανάγκη να βρεθεί ένας χώρος, για να εγκατασταθεί η διοίκηση της πόλης. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν πολλά κτίρια της Αγοράς.
Από τότε έγινε το κέντρο της καθημερινής ζωής όπως αποδεικνύουν τα ερείπια κτιρίων, οι Αψίδες Θριάμβου, οι ναοί και οι Βασιλικές.
Τα διάφορα κτίρια και Μνημεία χτίστηκαν σταδιακά, πρώτα τα κτίρια για τις πολιτικές, θρησκευτικές και εμπορικές δραστηριότητες και μετά οι  Βασίλειες Στοές , όπου λάμβαναν χώρα οι δικαστικές δραστηριότητες.
Μνημεία που σώζονται  σήμερα είναι ο Ναός της Ομόνοιας (el Templo de la Concordia), όπου είχε εγκατασταθεί η Σύγκλητος, ο Ναός του Κάστορα και του Πολυδεύκη, η Ιουλία Βασιλική, η Αψίδα του Τίτου και άλλα.
Η Αγορά καταλάμβανε ένα μέρος της πόλης πολύ μεγαλύτερο, γιατί εκεί ήταν το κέντρο όλων των δραστηριοτήτων.  Με το πέρασμα του χρόνου, μεγάλο μέρος της Αγοράς μένει θαμμένο κάτω από τα καινούργια κτίσματα αλλά ακόμα και τώρα μπορείτε, βλέποντας τα ερείπια, να φανταστείτε το μεγαλείο της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

Termas  del Caracalla (Λουτρά του Καρακάλλα.)
Τα Λουτρά αυτά χτίστηκαν το 216 μ.χ και ήταν τα δεύτερα μεγαλύτερα στη Ρώμη μετά από τα Λουτρά του Διοκλητιανού.
Βρίσκονταν κοντά στην Αππία Οδό. Όπως φαίνεται και από την ονομασία τους, χτίστηκαν με πρωτοβουλία του αυτοκράτορα  Καρακάλλα.
Το ύψος τους ήταν τριάντα μέτρα και αποτελούνταν από τέσσερις ορόφους, δύο πάνω από το έδαφος και δύο υπόγειους. Ο προσανατολισμός τους, κοινός σε όλα τα αρχαία συγκροτήματα  Λουτρών, ήταν τέτοιος, ώστε να πέφτει επάνω τους ο απογευματινός ήλιος και να ζεσταίνει τους χώρους.
Οι Ρωμαίοι πήγαιναν στα Λουτρά τις απογευματινές ώρες, γιατί τα πρωινά γινόταν η συντήρησή τους και η προετοιμασία της λειτουργίας τους. Οι πολίτες της Ρώμης πήγαιναν συχνά στα Λουτρά, γιατί επιπλέον ήταν και τόπος όπου μπορούσαν να βρεθούν με τους συμπολίτες τους, να συζητήσουν και να χαλαρώσουν.
Φυσικά σήμερα δεν μπορεί ο επισκέπτης να δει το διάκοσμο και την πολυτέλεια των Λουτρών, μπορεί όμως να περιηγηθεί στο χώρο και στη συνέχεια να δει τον ήλιο να δύει πάνω από την πόλη της Ρώμης, όπως έκαναν οι αρχαίοι ρωμαίοι.

Mercati e Foro di Traiano (Αγορά του Τραϊανού)
Αυτή η αρχαία Αγορά είναι το πρώτο παράδειγμα εμπορικού κέντρου στην Ιστορία. Η Ρώμη είχε μια μεγάλη εμπορική δραστηριότητα επειδή βρισκόταν κοντά σε λιμάνι. Για το λόγο αυτό, γύρω στο 112 μ.χ, ο αυτοκράτορας Τραϊανός  διέταξε την κατασκευή αυτής της μεγάλης σκεπαστής Αγοράς. Μπορούσε να στεγάσει 150 μικρά μαγαζιά σε έξι ορόφους. Μετατράπηκε έτσι στον εμπορικό πυρήνα της πόλης.
Το κτίριο, μετά από μια ανακαίνιση,   βρίσκεται σε πολύ κατάσταση. Μπορεί κανείς να δει καθένα από τα τόξα, που τροφοδοτούσαν με φως τα αρχαία καταστήματα καθώς και τις μαρμάρινες απολήξεις των τοίχων.
Βέβαια ελάχιστα τμήματα της Αγοράς έχουν διασωθεί, εκτός από τη στήλη του Τραϊανού, που έχει παραμείνει σχεδόν ανέπαφη. Τα ανάγλυφά της αναπαριστούν τις εκστρατείες του Τραϊανού .

Οι Κατακόμβες.
Είναι τα υπόγεια κοιμητήρια των χριστιανών στη Ρώμη. Έχουν θαφτεί περίπου 500.000 χριστιανοί σε υπόγειους διαδρόμους, που φτάνουν τα είκοσι χιλιόμετρα.
Οι πιστοί τοποθετούσαν τους νεκρούς σε κόγχες. Σε κάθε κόγχη τοποθετούσαν δύο ή τρεις νεκρούς.
Υπάρχουν πολλές κατακόμβες στη Ρώμη, που φτάνουν σε βάθος μέχρι  είκοσι μέτρων, με πολύπλοκα δίκτυα που συνδέονται μεταξύ τους.
Οι πιο γνωστές είναι του Αγίου Σεβαστιανού, της Πρίσκιλλας (προφανώς από το όνομα της γυναίκας που έδωσε το οικόπεδο για τον ταφικό χώρο), του Αγίου Καλλίστου , της Δομιτίλλας (ευγενής, από πλούσια οικογένεια της Ρώμης, η οποία είχε διατάξει την κατασκευή τους).

Κολοσσαίο.
Το Κολοσσαίο, μαζί με τον Άγιο Πέτρο, αποτελεί  το σήμα κατατεθέν της Ρώμης. Το αρχικό του όνομα ήταν «Αμφιθέατρο των Φλαβίων» από τη δυναστεία των αυτοκρατόρων που το έχτισαν το 80 μ.χ,  Το μεταγενέστερο όνομά του το πήρε από το κολοσσιαίο άγαλμα του Νέρωνα, που βρισκόταν στην τοποθεσία όπου κτίστηκε.
Είχε χωρητικότητα 45.000 θεατών. Οι διαστάσεις του ήταν τεράστιες : 156-188, ενώ το ύψος του έφτανε  τα 48 μέτρα.
Οι θεατές έμπαιναν από 80 εισόδους, μπορούσε επομένως να γεμίσει και να αδειάσει πολύ γρήγορα. Είχε 4 ορόφους, ο τελευταίος όροφος ήταν μόνο για τις κατώτερες τάξεις και τις γυναίκες, ενώ ο πρώτος για τους επισήμους.
Εδώ γίνονταν αγώνες μεταξύ ζώων και μονομάχων ή μεταξύ μονομάχων. Οι μονομάχοι ήταν συνήθως δούλοι,  αιχμάλωτοι πολέμου ή κατάδικοι. Οι πολίτες θεωρούσαν τα θεάματα αυτά ψυχαγωγία, η είσοδος ήταν ελεύθερη, γι’ αυτό το αμφιθέατρο ήταν πάντα γεμάτο.

El  Circo Maximo (Ο μεγάλος Ιππόδρομος)
Το Circo Maximo θα σας κάνει να αισθανθείτε πολύ μικροί. Πρόκειται για  ένα γιγαντιαίο στάδιο μήκους  600 μέτρων και πλάτους 140 μέτρων. Το στάδιο βρισκόταν σ’ ένα ίσιωμα ανάμεσα στον Αβεντινό και τον Παλατινό λόφο.
Ο Ρωμαϊκός ιππόδρομος αποτελείτο από 3 μέρη, την αρένα, όπου γίνονταν οι αγώνες, το χώρο  όπου φυλάσσονταν και ξεκινούσαν τα άρματα και τέλος το χώρο  των κερκίδων.
Εδώ γίνονταν αποκλειστικά αρματοδρομίες και όχι ιπποδρομίες ή μονομαχίες. Το στάδιο, την εποχή του Καίσαρα, είχε χωρητικότητα περίπου 250.000 θεατών. Τώρα μπορείτε να μπείτε στις εγκαταστάσεις, να περπατήσετε ανάμεσα στα σκαλιά και να προσπαθήσετε να δείτε με τη φαντασία σας τις περίφημες αρματοδρομίες, δηλαδή τους αγώνες με τα τέθριππα άρματα.
Το Στάδιο το χρησιμοποιούσε   ο κάθε Ρωμαίος Αυτοκράτορας, για να παρουσιαστεί στο λαό και επιπλέον  εκεί   γινόταν η στέψη του νέου αυτοκράτορα, γεγονότα σπουδαία στα οποία παρευρισκόταν όλη η πόλη.
Υπήρξαν πολλές ταινίες στον κινηματογράφο, που παρουσίασαν αρματοδρομίες, η πιο γνωστή είναι η ταινία «Μπεν Χούρ»  με τον πρωταγωνιστή να τρέχει στο Circo Maximo .
Ο Ρωμαϊκός αυτός Ιππόδρομος  είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά μέρη της ρωμαϊκής κληρονομιάς