//ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Θέατρο Ευωνύμου στου Τράχωνες Αλίμου
Τα σημαντικότερα, γύρω από τα κατάλοιπα αρχαίου θεάτρου με μοναδική τετράγωνη ορχήστρα, έχουν ανακαλυφθεί στο εσωτερικό του Αλίμου, στη θέση Τράχωνες.
Η πόλη του Αλίμου θα υποδέχεται υπερήφανη τους πρώτους επισκέπτες,  στο αρχαίο θέατρο του Ευωνύμου, με την  ορθογώνια ορχήστρα! Σύμφωνα με την αρχαιολόγο Λιάνα Ψαρρή  που είναι υπεύθυνη των ανασκαφών το αρχαίο θέατρο είχε 6.000 θέσεις

Προβλέπεται μάλιστα να τοποθετηθούν και τα ομοιώματα των αγαλμάτων που είχαν βρεθεί στο αρχαίο θέατρο και τώρα βρίσκονται σε αποθήκες του Υπουργείο Πολιτισμού. Είναι τόσα πολλά τα αρχαιολογικά ευρήματα του αρχαίου Αττικού Δήμου Ευωνύμου (Αλίμου) που θα μπορούσαν να γεμίσουν ένα μουσείο.

Θέατρο Θορικού στο Λαύριο

Είναι το αρχαιότερο θέατρο που διασώζεται μέχρι σήμερα και χρονολογείται στο τέλος της Αρχαϊκής Εποχής, κάπου μεταξύ 525 και 480 π.Χ. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του πηγάζουν ουσιαστικά από τα «σχήματά» του, δεν είναι κυκλικό αλλά ελλειψοειδές και έχει ορθογώνια ορχήστρα σε αντίθεση με μεταγενέστερα θέατρα που έχουν κυκλική.

Έχει 21 σειρές με καθίσματα και η χωρητικότητά του φτάνει περίπου τα 4.000 άτομα. Κλίμακες (σκάλες) χωρίζουν την κατασκευή σε δύο κερκίδες άνισου μεγέθους. Τότε, είχε ξύλινη σκηνή, η οποία δεν αντικαταστάθηκε ποτέ από λίθινη, όπως στα υπόλοιπα θέατρα. Ανατολικά της ορχήστρας σώζονται μέχρι και σήμερα: η βάση του βωμού, μία αίθουσα με λαξευμένους φυσικούς πάγκους που χρησιμοποιούνταν για τις συνεδριάσεις των αρχών του Δήμου (χρονολογούνται στα μέσα του 5ου αιώνα) και η βάση ενός μικρού Ναού του Διονύσου.

Δυτικά της ορχήστρας διατηρείται και ένα σύμπλεγμα δωματίων, ευθυγραμμισμένο με τη δυτική πάροδο, το οποίο εξυπηρετούσε τη λειτουργία του θεάτρου. Τέλος, ο χώρος του θεάτρου χρησίμευε για τις συνελεύσεις και τις συγκεντρώσεις των πολιτών του Δήμου Θορικιέων, στον οποίο και ανήκε.

Αρχαίο θέατρο Αχαρνών

Το θέατρο των Αχαρνών αποκαλύφθηκε πρόσφατα κατά τη διάρκεια εκσκαφικών εργασιών στο κέντρο του σημερινού δήμου. Συγκεκριμένα  στην  οδό Σαλαμίνος στη θέση Κάραβος ήρθε στο φώς από την ανασκαφέα Μαρία Πλάτωνος .

Χρονολογείται πιθανότατα στον 4ο αιώνα π.Χ. (βέβαιη χρονολόγηση θα είναι δυνατή μόνο όταν ολοκληρωθεί η ανασκαφή του θεάτρου) και ήταν ένα από τα πιο σημαντικά δημόσια οικοδομήματα της πόλης. Σε αυτό δίνονταν θεατρικές παραστάσεις κατά τη διάρκεια διάφορων θρησκευτικών γιορτών. Το θέατρο σταμάτησε να χρησιμοποιείται και με το πέρασμα του χρόνου καλύφθηκε σιγά-σιγά με χώματα. Στα νεότερα χρόνια επάνω στο καλυμμένο με χώματα θέατρο χτίστηκαν σπίτια. Σήμερα η σκαπάνη των αρχαιολόγων με επιμονή και υπομονή φέρνει και πάλι στο φως, μέρα με τη μέρα, το σπουδαίο αυτό μνημείο, τεκμήριο του ιστορικού παρελθόντος της πόλης μας.

Αρχαίο Θέατρο στο Αμφιαράειο του Ωρωπού

Το Αμφιαράειο (καθ:Αμφιαράειον) είναι αρχαιολογικός χώρος της Αττικής. Βρίσκεται σε έναν λόφο 6 χιλιόμετρα περίπου νοτιοανατολικά του Ωρωπού, λίγο βορειοδυτικότερα από τον Κάλαμο. Υπήρξε ιερός χώρος και μαντείο αφιερωμένο στον μυθικό ήρωα Αμφιάραο. Ιδρύθηκε τον 5ο αιώνα π.Χ. όταν η ευρύτερη περιοχή του Ωρωπού ανήκε στους Αθηναίους.

Σημαντικό κτίσμα του αρχαιολογικού χώρου είναι το αρχαίο θέατρο. Κτίστηκε τον 2ο αιώνα π.Χ. Ήταν πέτρινο με ξύλινα καθίσματα. Είχε χωρητικότητα πάνω από 300 θέσεις και σώζεται σήμερα σε καλή κατάσταση μόνο η σκηνή.

Μπροστά από την σκηνή του θεάτρου βρίσκεται η μεγάλη στοά, πλάτους 11 και μήκους 110 μέτρων με 39 συνολικά δωρικούς κίονες. Υπήρχαν ξεχωριστά μπάνια στις δύο άκρες της στοάς για τους άντρες και τις γυναίκες. Κοντά στον ναό υπήρχε μαρμάρινη κλεψύδρα (υδραυλικό ρολόι), που αποτελεί σπάνιο αρχαιολογικό δείγμα

Αρχαίο θέατρο Αίγινας     

          

Κοντά στον «Κρυπτό λιμένα» αναφέρει ο Παυσανίας ότι «υπάρχει θέατρο που αξίζει να το δει κανείς, όμοιο και στο μέγεθος και στην άλλη κατασκευή με το θέατρο της Επιδαύρου.

Τη θέση του θεάτρου τοποθετούσε ο G. Welter στην ανατολική πλαγιά του υψώματος της Κολώνας που κατεβαίνει με μεγάλη κλίση προς την κοιλάδα. Στην ανατολική πλευρά του κοίλου του θεάτρου τοποθετούσε το στάδιο που στήριζε και στηριζόταν στο θέατρο κατά τα λεγόμενα του Παυσανία.

O H. Walter  τοποθετεί το θέατρο ανατολικά του λόφου της Κολώνας και της σημερινής οδού Καζαντζάκη όπου σχηματίζονται άνδηρα καλλιέργειας και το στάδιο επάνω στο ύψωμα των ανεμόμυλων πίσω από το κοίλο του θεάτρου.

Αρχαίο θέατρο Ικαρίας Αττικής

Το αρχαίο θέατρο Ικαρίας Αττικής βρίσκεται στο θρησκευτικό και διοικητικό κέντρο του αρχαίου δήμου του Ικαρίου στο σημερινό Διόνυσο Αττικής. Από το θεατρικό χώρο σώζονται ελάχιστα οικοδομικά κατάλοιπα, λόγω μεταγενέστερων παρεμβάσεων. Το κοίλο έχει καταστραφεί από τη διάνοιξη δρόμου τον 19ο αιώνα

Το θέατρο του Διονύσου

Είναι ο σημαντικότερος γνωστός υπαίθριος θεατρικός χώρος στην αρχαία Αθήνα. Αποτελούσε μέρος του ιερού του Ελευθερέως Διονύσου που βρισκόταν στις ΝΑ παρυφές της Ακρόπολης και υπήρξε ο βασικός τόπος παράστασης του αττικού δράματος, αφού φιλοξενούσε τα Μεγάλα Διονύσια, τη μεγαλύτερη θεατρική γιορτή της πόλης των Αθηνών. Οι σωζόμενες τραγωδίες και κωμωδίες του 5ου και του 4ου π.Χ. αι. γράφτηκαν -τουλάχιστον οι περισσότερες- για να παιχτούν σε αυτόν τον χώρο

 

Το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού (ή Ηρώδειο, όπως λανθασμένα έχει επικρατήσει) είναι αρχαίο ωδείο της ρωμαϊκής περιόδου, που βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλαγιά της Ακρόπολης των Αθηνών

Χτίστηκε με ταχύτατο ρυθμό με δαπάνες του Ηρώδη του Αττικού κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ., προς τιμήν της συζύγου του Ασπασίας Αννίας Ρηγίλλης, η οποία πέθανε το 160 μ.Χ.. Ο προορισμός του οικοδομήματος ήταν κατά κύριο λόγο οι μουσικές εκδηλώσεις και για τον λόγο αυτό ονομάστηκε Ωδείο. Η ανάγκη της ανέγερσής του προέκυψε μετά την κατάρρευση του Ωδείου που είχε κτιστεί στο κέντρο της αρχαίας αγοράς της Αθήνας από τον στρατηγό του Αυγούστου, τον Αγρίππα, περί το 15 π.Χ., και εκείνο σε αντικατάσταση του ακόμα παλαιότερου Ωδείου του Περικλή, που είχε πυρπολήσει ο Σύλλας το 85 π.Χ..

Ο χώρος που προοριζόταν για το κοινό είχε 32 σειρές από μαρμάρινες κερκίδες και η χωρητικότητά του ήταν της τάξης των 5000 περίπου θεατών. Όπως και στα θέατρα της ρωμαϊκής εποχής, η ορχήστρα είχε ημικυκλικό σχήμα. Το σκηνικό οικοδόμημα βρισκόταν υπερυψωμένο στο βάθος της σκηνής και είχε τρεις ορόφους, δύο εκ των οποίων διατηρούνται μέχρι σήμερα σε ύψος 28 μέτρων. Το ωδείο ήταν στεγασμένο με ξύλινη οροφή από ξύλο κέδρου.

 

Αρχαίο Θέατρο της  Ζέας στον Πειραιά


Το αρχαίο θέατρο της Ζέας βρίσκεται στο οικοδομικό τετράγωνο των οδών Φιλελλήνων, Αλκιβιάδου, Χαρ. Τρικούπη και Νεωσοίκων στο Πασαλιμάνι και έχει άμεση επαφή με το κτίριο του Αρχαιολογικού Μουσείου Πειραιά.

Σύμφωνα με την ενεπίγραφη στήλη που έχει βρεθεί πίσω από το τελωνείο του Πειραιά, η χρονολόγηση του θεάτρου τοποθετείται κατά τον 2ο αιώνα π. Χ. Στην συγκεκριμένη στήλη παρατίθεται κατάλογος των ευεργετών, οι οποίοι συνέδραμαν στην κατασκευή του θεάτρου

Το μνημείο διαθέτει την τριμερή χαρακτηριστική οργάνωση ενός ελληνιστικού θεάτρου, δηλαδή κοίλο, ορχήστρα και σκηνικό οικοδόμημα. Ο προσανατολισμός του είναι νοτιοανατολικός και για την θεμελίωσή του χρησιμοποιήθηκε ο γνωστός υποκίτρινος Πειραϊκός λίθος.

 

Ραμνούντα

Ο Ραμνούντας σήμερα είναι αρχαιολογικός χώρος της Ανατολικής Αττικής με τα εντυπωσιακά ερείπιά του να βρίσκονται βορειοδυτικά της σύγχρονης πόλης της Αγίας Μαρίνας του Δήμου Μαραθώνος στην ανατολική ακτή της Αττικής, με θέα τα ευβοϊκά στενά. Στο Ραμνούντα υπήρχε λατρευτικός χώρος της αδυσώπητα εκδικητικής θεάς Νέμεσης, που ήταν και ο σημαντικότερος λατρευτικός χώρος της θεάς στην αρχαία Ελλάδα.

Ο Ραμνούντας είναι από τους πλέον καλύτερα διατηρημένους αρχαιολογικούς χώρους, όπου ο επισκέπτης μπορεί να διαπιστώσει τη δομή λειτουργίας ενός αττικού δήμου. Ο δήμος αυτός ήταν στρατηγικά σημαντικός για τις θαλάσσιες διαδρομές και ενισχυόταν αμυντικά με αθηναϊκή φρουρά των εφήβων (νέων ανδρών), οι οποίοι υπηρετούσαν εκεί κατά το 2ο έτος της θητείας τους. Η οχυρωμένη ακρόπολη του Ραμνούντα δεσπόζει πάνω από τα δύο μικρά λιμάνια που βρίσκονται και από τις δύο πλευρές του χώρου, ο οποίος είναι φραγμένος ως επάνω, εκτενώς, από την αρχαιότητα και στα οποία λιμανάκια εισάγονταν σιτηρά για την Αθήνα κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου.

Το θέατρο βρίσκεται βόρεια του γυμνασίου. Θα το χαρακτηρίζαμε ιδιότυπο καθώς ως κοίλο χρησίμευε η ομαλή πλαγιά του λόφου και ως ορχήστρα η επίπεδη έκταση μπρος από τους θρόνους της προεδρίας, οι οποίοι αποτελούν το μοναδικό αρχιτεκτονικό θεατρικό στοιχείο.  Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο καθηγητής Β. Πετράκος «δεν θα τολμούσαμε να το χαρακτηρίσουμε ως θέατρο, αν δεν ονομαζόταν έτσι σε ψηφίσματα στα οποία ορίζεται ως τόπος ίδρυσης των στηλών, στις οποίες αυτά είναι χαραγμένα. Το θέατρο και η γύρω περιοχή χρησίμευε και ως αγορά του δήμου».

Kontod