//ΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ ΤΗΣ ΛΙΣΑΒΟΝΑΣ

ΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ ΤΗΣ ΛΙΣΑΒΟΝΑΣ

Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.
Βρίσκεται στη δυτική πτέρυγα της Μονής των Ιερωνυμιτών.
Στο Μουσείο αυτό εκτίθενται πέτρινα αντικείμενα της Μεσολοθικής εποχής, αιγυπτιακές  μούμιες , κοσμήματα σφυρήλατα των Βησιγότθων καθώς και μια ενδιαφέρουσα συλλογή τέχνης που σχετίζεται με τα ταφικά έθιμα. Αυτή περιλαμβάνει αγαλματίδια, μάσκες, επιτύμβιες στήλες, ιερογλυφικά και πολλά άλλα ενδιαφέροντα αντικείμενα.
Μπορείτε επίσης να δείτε τις  ενδιαφέρουσες  περιοδικές  εκθέσεις, που φιλοξενεί κατά καιρούς το Μουσείο.

Μουσείο της Ανατολής.
Το Μουσείο αυτό είναι  ένα από τα νεότερα Μουσεία της Λισαβόνας, γιατί άρχισε να λειτουργεί από το  2008.
Η συλλογή του περιέχει πάνω από 1.400 κομμάτια,  που αναφέρονται στον πολιτισμό και τη θρησκευτική ζωή  πολλών ασιατικών χωρών , με τις οποίες η Πορτογαλία δημιούργησε εμπορικούς δεσμούς για πολλούς αιώνες.
Στο κτίριο,  όπου  στεγάζεται σήμερα το Μουσείο, βρίσκονταν  οι παλιές  αποθήκες  , στις οποίες  διατηρούσαν το μπακαλιάρο. Ο χώρος στις αποθήκες αυτές  ανταποκρινόταν  στις ανάγκες ενός τέτοιου μουσείου.
Ο επισκέπτης μπορεί να δει  κοστούμια, έπιπλα,  τελετουργικές  μάσκες , αναθηματικά αγαλματίδια  καθώς και άλλα αντικείμενα διακοσμητικά ή καθημερινής  χρήσης.  Ξεχωρίζουν η διάσημη πορσελάνη Μινγκ , τα κινέζικα παραβάν  και άλλα κομμάτια ασιατικής λαίκής τέχνης.
Το Μουσείο διαθέτει επίσης  μια μεγάλη αίθουσα, στην οποία παρουσιάζοντα θεατρικά έργα καθώς και χώρους που προορίζονται για  έρευνα, σεμινάρια και  διαλέξεις.

Museu  Coleccao  Berardo.
Βρίσκεται στην περιοχή Μπελέμ  της Λισαβόνας και είναι ένα Μουσείο  σύγχρονης  και  μοντέρνας τέχνης.
Παρουσιάζει πέντε εκθέσεις,  2 μόνιμες και τρεις  περιοδικές και αποτελεί το μεγαλύτερο κέντρο προβολής της μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης στη χώρα.
Εκθέτει έργα καλλιτεχνών  όπως   οι  Marcel  Duchamp,  Pablo Picasso, Salvador Dali, Joan Miro, Andy Warhol, Alexander Calder,  Magritte  και άλλοι.
Όπως είναι φυσικό,  η σύγχρονη πορτογαλική τέχνη έχει μια ιδιαίτερη θέση  στο Μουσείο , επομένως καλό είναι μα ρίξετε μια ματιά στα έργα των  Pedro Cabrita Reis,  Paula Rego , Helena Almeida.
Αξίζει τον κόπο να  επισκεφτείτε  το Μουσείο   στο σύνολό του.  Ο άνετος και φωτεινός χώρος  καθώς και το γεγονός ότι τα έργα  εκτίθενται ανάλογα με  την καλλιτεχνική κίνηση στην οποία ανήκουν (υπερρεαλισμός, ποπ –αρτ,  κυβισμός) συντελούν  ώστε η επίσκεψη  να γίνει με άνετο και διασκεδαστικό τρόπο.

Εθνικό Μουσείο Αρχαίας Τέχνης.
Το Μουσείο ιδρύθηκε το 1884 και στεγάζεται σ’ ένα παλάτι  του 17ου αιώνα.
Εκθέτει  πίνακες καθώς και  εκτεταμένες συλλογές  χαρακτικής , γλυπτικής  και διακοσμητικών τεχνών , εθνικών αλλά και ξένων.
Ανάμεσα στα αριστουργήματά του ξεχωρίζουν  το τρίπτυχο  του Ιερώνυμου Μπος  « Οι πειρασμοί του Αγίου Αντωνίου», δείγμα φλαμανδικής τέχνης του 15ου αιώνα, το διάσημο έργο του Ντύρερ  «Ο Άγιος Ιερώνυμος», καθώς και το έργο του Ραφαέλ Σάντσο « Το Θαύμα του Αγίου Ευσέβιου της Κρεμόνα».
Εκθέτει επίσης, όπως ταιριάζει σ’ ένα εθνικό Μουσείο, πολλά έργα εθνικών καλλιτεχνών. Ξεχωρίζουν τα θρησκευτικά έργα καλλιτεχνών που δεν είναι πολύ  γνωστοί στο εξωτερικό.Το πιο γνωστό είναι το έργο του Nuno  Gonclaves  “Retablo de San Vincente”,  αριστούργημα της ζωγραφικής του 15ου αιώνα.
Διαθέτει επίσης το Μουσείο πολλά κομμάτια γλυπτικής , κομμάτια από ασήμι, πορσελάνη, ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζει  το  «La Custodia  de Belem”.
Αξίζει επίσης να προσέξετε  τα γιαπωνέζικα πάνελ , στα οποία οι Ιάπωνες σχεδίασαν την απόβαση των Πορτογάλων στο νησί τους.  Τα πάνελ αυτά είναι μια μαρτυρία της παρουσίας των Πορτογάλων στην Ιαπωνία.

Museo  Calouste  Gulbenkian.
Το Μουσείο πήρε το όνομά του από το δημιουργό του, τον αρμένιο βιομήχανο  Καλούστ  Γκιουλμπεκιάν, έναν πλούσιο λάτρη της τέχνης, ο οποίος κληροδότησε στην πόλη μια εντυπωσιακή συλλογή.
Το Μουσείο άρχισε να λειτουργεί το 1969 και εκθέτει  τέχνη κλασική και τέχνη της ανατολής και από την άλλη μια ενδιαφέρουσα συλλογή ευρωπαϊκής τέχνης  με έργα που τοποθετούνται από τον 11ο έως τον 19ο αιώνα.
Πιο συγκεκριμένα στο Μουσείο  εκτίθενται τμήματα   αιγυπτιακής , ελληνο-ρωμαϊκής   και ισλαμικής τέχνης , ευρωπαϊκής ζωγραφικής καθώς και μια αξιοσημείωτη συλλογή κοσμημάτων που σχεδίασε ο  Rene Lalique.
Η συλλογή ζωγραφικής περιλαμβάνει έργα από  τις φλαμανδικές,  γερμανικές, ιταλικές , ολλανδικές και γαλλικές σχολές, από το 16ο έως το 19ο αιώνα, με μερικά από τα σημαντικότερα έργα αυτά των  Rogier van der Weyden,  Domenico  Chirlandaio,  Frans Hals,  Rembrandt van Rijin,  Peter Paul Rubens,  Jean – Honore  Fragonardt,  Hubert Robert,  Edouardt  Mane και  Edgar Degas  μεταξύ πολλών άλλων.
Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζουν  τα τμήματα γλυπτικής, ιδιαίτερα οι αιώνες 18ος και 19ος, οι τάπητες της αναγεννγσιακής εποχής, οι φλαμανδικοί  και  ιταλικοί καθώς και τα γαλλικά έπιπλα.

Museo do Chiado.  Μουσείο του  Chiado.
Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, στην καρδιά του Chiado.
Το Μουσείο αυτό έχει μεγάλη πολτιστική αξία,  γιατί στεγάζει τη μεγαλύτερη πορτογαλική συλλογή σύγχρονης τέχνης.
Άρχισε να λειτουργεί το 1911,αλλά μετά από μια φωτιά που ξέσπασε στο  Chiado  το 1988, ανοικοδομήθηκε. Η ανακατασκευή  του σχεδιάστηκε από  το διάσημο γάλλο αρχιτέκτονα  Jean –Michel  Wilmotte  και άρχισε πάλι να λειτουργεί το 1994.
Η συλλογή του μουσείου περιλαμβάνει ζωγραφική, γλυπτική και  design  από το 1850 μέχρι  σήμερα. Παρέχει μια εμπεριστατωμένη αναδρομή  στην ανάπτυξη της πορτογαλικής τέχνης,  αφού περιλαμβάνει τα πιο σημαντικά δείγματα αυτής της τέχνης  από την περίοδο του ρομαντισμού, του νατουραλισμού, του σουρρεαλισμού  και  την περίοδο της αφηρημένης τέχνης.
Εκτίθενται όμως και δείγματα της γαλλικής  αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα, με κυριότερο αντιπρόσωπο  τον  Rodin.
Αξίζει να επισκεφτούν το Μουσείο αυτό τόσο οι λάτρεις της  σύγχρονης τέχνης όσο και αυτοί που ενδιαφέρονται να γνωρίσουν την πορτογαλική πολιτιστική κληρονομιά.

Σπίτι  – Μουσείο  της Amalia Rodrigues
Το κίτρινο σπίτι, που βρίσκεται  στην οδό  Rua de Santo  Bento , στη Λισαβόνα, ήταν το σπίτι όπου κατοικούσε η τραγουδίστρια για μισό αιώνα  και το οποίο , μετά το θάνατό της , μετατράπηκε σε Μουσείο.
Ο σκοπός αυτού του Μουσείου είναι να τιμήσει την πιο αντιπροσωπευτική τραγουδίστρια των φάντος, τη βασίλισσα των  φάντος , που αγαπηθηκε πολύ από τον πορτογαλικό λαό.
Αυτή η τραγουδίστρια, που ξεκίνησε από ένα ταπεινό σπίτι στη  Baixa και έφθασε να λάμπει στις σκηνές της Νέας Υόρκης, του Τόκυο, του Μπουένος  Άιρες , είναι χωρίς αμφιβολία μια από τις πιο εμβληματικές μορφές της Πορτογαλίας.
Στο Σπίτι  – Μουσείο εκτίθενται τα αντικείμενα που τη συνόδευαν στα ταξίδια  και στις περιοδείες της  σ’ όλο τον κόσμο καθώς και αντικείμενα της προσωπικής της ζωής.
Μπορείτε επίσης να ακούσετε μερικές από τις πιο γνωστές ηχογραφήσεις της.