//ΒΡΕΜΗ Η ΜΙΚΡΗ ΑΔΕΛΦΗ ΤΟΥ ΑΜΒΟΥΡΓΟΥ

ΒΡΕΜΗ Η ΜΙΚΡΗ ΑΔΕΛΦΗ ΤΟΥ ΑΜΒΟΥΡΓΟΥ

Επισκέφτηκα τη Βρέμη όταν έκανα ένα ταξίδι στο Αμβούργο.  Κάποιοι φίλοι μου είπαν ότι ήταν ευκαιρία να γνωρίσω μια ακόμα ναυτική πόλη, τη μικρότερη  αδερφή του Αμβούργου, όπως την ονομάζουν κάποιοι,  αν και οι κάτοικοι της Βρέμης απορρίπτουν το χαρακτηρισμό αυτό προβάλλοντας την ιστορία, τον πολιτισμό και εν γένει την ιδιαίτερη πολιτιστική ταυτότητα της πόλης τους.

Με το τρένο χρειαστήκαμε περίπου μια ώρα για να φτάσουμε, άλλωστε πολλοί που μένουν στο Αμβούργο εργάζονται στη Βρέμη. Βγαίνοντας από το σταθμό και διανύοντας μια μικρή απόσταση φτάσαμε σχεδόν αμέσως στην καρδιά της Βρέμης, την Marktplatz.

Το πρώτο κτίριο που εντυπωσιάζει είναι αυτό του Δημαρχείου, ένα από τα ωραιότερα της Ευρώπης.  Είναι του 15ου αιώνα, κτισμένο το 1405 – 1410, σε γοτθικό στυλ, πρόκειται για  ένα από τα σπουδαιότερα δείγματα γοτθικής αρχιτεκτονικής στην Ευρώπη. Η  εντυπωσιακή πρόσοψή του, κτισμένη δυο αιώνες αργότερα, προσαρμόστηκε στην τεχνοτροπία της εποχής, δηλαδή την αναγεννησιακή. Είναι πλούσια διακοσμημένη με  ανάγλυφα σχήματα, αγγέλους, μυθικά ζώα.
Στο Δημαρχείο μπορείτε να θαυμάσετε μια αίθουσα το «Ratskeller», διάσημη για τα υπέροχα κρασιά  γερμανικής προέλευσης, η φήμη των οποίων έχει επεκταθεί πολύ πιο πέρα από τα σύνορα της πόλης. Σ’ αυτήν επίσης βρίσκεται το πιο παλιό γερμανικό κρασί από το 1600 περίπου.
Στο υπόγειο υπάρχει και κάτι άλλο για τους λάτρεις του κρασιού, το Κελλάρι των Αποστόλων, το οποίο  διαθέτει 12 μεγάλα βαρέλια κρασιού που έχουν πάρει το όνομα καθενός από τους 12 μαθητές του Χριστού.
Αν κλείσετε μια επίσκεψη σ’ αυτό το χώρο, σίγουρα το περιβάλλον θα σας εντυπωσιάσει. Αν είστε λοιπόν φαν του κρασιού και σας γοητεύουν τα παλιά κελάρια με τη διάχυτη γύρω μυρωδιά του καλού παλιού κρασιού, σπεύσατε.

Απέναντι σχεδόν βρισκεται ο πέτρινος γίγαντας, το άγαλμα του Ρολάνδου, το οποίο ανεγέρθηκε το 1404,  αφού καταστράφηκε ο ξύλινος προκάτοχός του. Είναι από την εποχή εκείνη το σύμβολό της ανεξαρτησίας και ελευθερίας της πόλης. Στο χέρι του κρατάει το «σπαθί της δικαιοσύνης». Φέρει επίσης ασπίδα, στην οποία υπάρχει ένας θυρεός με τον αυτοκρατορικό δικέφαλο αετό και την επιγραφή: «Διακηρύσσω την ελευθερία σας, είναι το δώρο μου γι’ αυτή την πόλη». Η επιγραφή αυτή αναφέρεται στα προνόμια και δικαιώματα που χορηγούνταν στην πόλη της Βρέμης από βασιλιάδες και πρίγκιπες κατά τον 9ο έως και το 14ο αιώνα.  Μην περιμένετε να δείτε κάποιο κομψό και αισθητικά άρτιο άγαλμα,  είναι όμως στενά δεμένο με την ιστορία της πόλης και τις προσπάθειες των κατοίκων να αναπτύξουν το εμπόριο και να επιτύχουν την οικονομική άνθιση της πόλης, άλλωστε ο Ρολάνδος θεωρείτο προστάτης του εμπορίου και της πόλης.

Δίπλα στον Καθεδρικό Ναό, στην ίδια πλατεία, βρίσκεται το άλλο σήμα κατατεθέν της πόλης, το χάλκινο γλυπτό  των  μουσικών  της πόλης, εμπνευσμένο από το παραμύθι των αδελφών Γκρίμ. Ένας γάιδαρος, ένας σκύλος,  μια γάτα και ένας κόκορας, ενώ ήταν απελπισμένοι από τη ζωή τους, ένωσαν τις δυνάμεις τους, νίκησαν κάποιους ληστές, βρήκαν στέγη και ζήσανε καλά, σύμφωνα με το παραμύθι.
Λένε οι κάτοικοι της πόλης ότι ένα άγγιγμα στα πόδια του γαιδάρου φέρνει τύχη. Το σημαντικό όμως είναι να τρίψει κανείς  ελαφρά τα πόδια του γαιδάρου και με τα δυο χέρια και τότε μπορεί και να κάνει μια ευχή,    γιατί, αν το κάνει με το ένα χέρι μόνο, τότε οι κάτοικοι  λένε «δυο γάιδαροι χαιρετιούνται».

Ο Καθεδρικός Ναός της πόλης δεσπόζει στο χώρο της πλατείας, είναι ο Ναός St. Petri, σε ρυθμό γοτθικό, όπως, βέβαια, όλες οι μεσαιωνικές εκκλησίες της Ευρώπης. Μεγαλοπρεπείς οι δυο πύργοι του, υψώνονται λες και θέλουν να φτάσουν στα ουράνια και είναι ορατοί από μεγάλη απόσταση.

Στην ίδια πλατεία και η παλιότερη εκκλησία της πόλης η Liebfrauenkirche, που χρονολογείται από τον 11ο αιώνα.

Μια πλατεία γεμάτη ιστορία, γεμάτη κτίρια που ανακαλούν το παρελθόν της πόλης και ένα από τα πολλά και το Schutting, ένα κτίριο του 16ου αιώνα, το οποίο αρχικά ήταν η έδρα της συντεχνίας των εμπόρων, ενώ από το 1849 ήταν το  Εμπορικό Επιμελητήριο. Το 1944 κάηκε και ξανακτίστηκε, με την πρόσοψη σε τεχνοτροπία αναγεννησιακή και τη χαρακτηριστική στέγη από χαλκό, που συναντάται στη Βόρεια Ευρώπη.

Εκεί και το σπίτι  Stadtwaage, στην οδό Langenstrasse, χτισμένο γύρω στο 1580, με μια περίτεχνη πρόσοψη αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής. Καταστράφηκε στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και ξανακτίστηκε. Τα περισσότερα κτίρια και σπίτια καταστράφηκαν κατά το δύτερο παγκόσμιο πόλεμο, αλλά ήταν από τα πρώτα που αποκαταστάθηκαν μετά τον πόλεμο, από τους ίδιους τους κατοίκους.

Και μετά από την περιήγηση στα παραδοσιακά κτίρια και την πνευματική τροφή που λάβατε, κάτι για να σας γλυκάνω: Εκεί στην πλατεία ψάξτε το φημισμένο μαγαζί  Hachez, το οποίο πουλάει σοκολάτες. Εσωτερικό πανέμορφο και αξίζει να δοκιμάσετε το παραδοσιακό γλυκό της Βρέμης το Kluten, κυβάκια δυόσμου καλυμμένα με σοκολάτα. Εμένα μου αρέσει και ο δυόσμος και η σοκολάτα, γι’ αυτό το βρήκα υπέροχο. Δεν ξέρω εσείς…. δοκιμάστε όμως, δε χάνετε τίποτα.

Το ιστορικό κέντρο της Βρέμης είναι γεμάτο από ευχάριστες εκπλήξεις, μια από αυτές είναι η οδός Bottcherstrasse, φημισμένη για την ασυνήθηστη αρχιτεκτονική του, οδός των βιοτεχνών κάποτε αλλά σήμερα καλλιτεχνικό και πολιτισμικό κέντρο της πόλης και πόλος έλξης για τους επισκέπτες.. Η ιστορία του δρόμου πηγαίνει πίσω στο Μεσαίωνα, όταν ήταν ο σύνδεσμος ανάμεσα στην Κεντρική πλατρεία και στην όχθη του ποταμού. Όταν κατά το 19ο αιώνα το λιμάνι μεταφέρθηκε, ο δρόμος έχασε τη σπουδαιότητά του.

Το 1902 ο Ludwig Roselius, ένας έμπορος καφέ από τη Βρέμη, o οποίος πλούτισε με την ανακάλυψη του   ντεκαφεϊνέ καφέ , αγόρασε το κτίριο στον άριθμό 6 και εγκατέστησε εκεί τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας του, Κατά τη διάρκεια των χρόνων αγόρασε κι ΄άλλα κτίρια,  πρόσθεσε και άλλα γραφεία στο δρόμο, τα οποία κατασκευάστηκαν με τα τυπικά υλικά της τότε εποχής, τούβλο και αμμόπετρα. Το 1930 έχτισε καινούργια σπίτια αναμειγνύοντας την παραδοσιακή αρχιτεκτονική με στοιχεία του εξπρεσιονισμού. Ο Roselius ήταν εθνικοσοσιαλιστής, παρόλα αυτά οι Ναζί εκφράζονταν περιφρονητικά γι’αυτό το δρόμο λέγοντας ότι αποτελεί  «εκφυλισμένη τέχνη».

Μετά από την ενδιαφέρουσα αυτή οδό βρεθήκαμε  στην περιοχή Schnoor. Γειτονιά όπου ζούσαν παλιά ψαράδες και τεχνίτες με τις οικογένειές τους δίπλα στον ποταμό Wesser, εδώ βρίσκονται  οι ρίζες της χανσεατικής πόλης της Βρέμης.  Σήμερα είναι μια όμορφη περιοχή  με μικροσκοπικά ξύλινα σπιτάκια, που  παρατάσσονται σε στενά δρομάκια.  Μπορείτε να ξεκουραστείτε και να πιείτε κάτι σε ένα από τα πολλά καφέ  που υπάρχουν εκεί ή να αγοράσετε ένα δώρο ή ένα αναμνηστικό από τα καταστήματα με σουβενίρ.

Για  να διασκεδάσετε ή να πιείτε μια μπύρα σε μια παμπ, μπορείτε να επιλέξετε την περιοχή και οδό Schlachte, δίπλα στον ποταμό και στο παλιό λιμάνι, το καινούργιο είναι κάποια χιλιόμετρα πιο πέρα.

Πέρα από τα παραδοσιακά και ιστορικά της χαρακτηριστικά η Βρέμη είναι και μια σύγχρονη πόλη, που προωθεί τις επιστήμες και τις τέχνες. Τα μουσεία της διαφωτίζουν πολλές πλευρές της επιστήμης και του πολιτισμού. Συγχρόνως οι θεατρικές εκδηλώσεις και οι σημαντικές εκθέσεις τέχνης που παρουσιάζονται εκεί αποδεικνύουν ότι η Βρέμη ζεί το παρόν, προετοιμάζει το μέλλον αλλά προβάλλει και με περηφάνεια το πλούσιο παρελθόν της.

Kalamad