//ΓΡΑΝΑΔΑ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ

ΓΡΑΝΑΔΑ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ

Απλωμένη στους πρόποδες της μεγαλόπρεπης οροσειράς της Σιέρα Νεβάδα η Γρανάδα είναι μια πόλη όπου το παρελθόν ζεί μέσα στο παρόν σε μια αδιάσπαστη ενότητα.
Η γνωριμία  με τη Γρανάδα ξεκινά πάντοτε  από το Αλμπαϊθίν, την αραβική της συνοικία. Η περιπλάνηση στο Αλμπαϊθίν είναι ένα ταξίδι στο χρόνο, ένα ταξίδι στα χρόνια των Μαυριτανών, αλλά επιπλέον είναι και μια απόλαυση των αισθήσεων. Στενοί δρόμοι, αρωματισμένοι από τη μυρωδιά του γιασεμιού, υπέροχοι κήποι στα τυπικά ανδαλουσιανά σπίτια, ένα αρωματικό τσάι με ένα  αραβικό γλυκό στις τσαγερί με τα χαμηλά τραπεζάκια και τους καναπέδες δίπλα σε ένα ναργιλέ με τη συνοδεία της μακρόσυρτης, μελαγχολικής αραβικής μουσικής.

Από τις εκκλησίες του San Nikolás και  San Cristóbal θαυμάστε το φρούριο της Αλάμπρα, που υψώνεται αγέρωχο σε πείσμα των χρόνων που πέρασαν. Οι χίλιες και μια νύχτες ξαναζωντανεύουν στα στενα δρομάκια του Αλμπαϊθίν αλλά και στις στοές και τα παλάτια της Αλάμπρα.

Και το βράδυ, στις σπηλιές του Σάκρο μόντε, της γειτονιάς των τσιγγάνων, απολαύστε μια παράσταση φλαμένκο. Χορευτές και μουσικοί, στο μισοσκότεινο περιβάλλον μιας σπηλιάς ξεδιπλώνουν όλο το πάθος της τσιγγάνικης ψυχής.

Είναι όμορφη η Γρανάδα και η φράση που συνοψίζει καλύτερα τη γοητεία της είναι: «Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δυστυχία από το να είσαι τυφλός και να ζείς στη Γρανάδα». Ϊσως γι’ αυτό οι Μαυριτανοί, όταν παρέδιδαν την πόλη στους Καθολικούς βασιλείς, λέγεται ότι εκλαιγαν. Δικαιολογημένα. Και είμαι σίγουρη ότι όταν την επισκεφθείτε κι εσείς, θα συμφωνήσετε μαζί μου.

Ιστορία
Σύμφωνα με αρχαιολογικά ευρήματα της Ρωμαϊκής εποχής η Γρανάδα ήταν μια πόλη των Ιλυβερρών ή Ιλλιβερών, εκδοχή όμως που αμφισβηείται από κάποιους ιστορικούς.
Η σύγχρονη ιστορία της πόλης αρχίζει από τον 8ο αιώνα μ.χ, όταν η περιοχή καταλήφθηκε από τους Άραβες το 711 μ.χ. Αρχικά την εξουσία στην πόλη είχαν οι Χαλίφες της Καρδούης, ενώ αργότερα οι Αλμοραβίδες και οι Αλμοχάδες. Όλα αυτά τα χρόνια η Γρανάδα σημειώνει μεγάλη ακμή, εξελίσσεται και μετατρέπεται σε μεγάλο εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο.

Όταν τα αραβικά βασίλεια της Ισπανίας άρχισαν ένα – ένα να καταλύονται, οι Άραβες κατέφυγαν στη Γρανάδα και η πόλη έγινε το τελευταίο προπύργιό τους. Τέλος το 1492 οι Καθολικοί βασιλιάδες, όπως ονομάζονται οι Φερδινάνδος και Ισαβέλλα, κατόρθωσαν να τους εκδιώξουν και να ανακτήσουν την κυριαρχία της πόλης.

Στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου περιήλθε στις εθνικιστικές δυνάμεις του Φράνκο και επηρεάστηκε αρνητικά η ανάπτυξή της.

Σήμερα τα ιστορικά της μνημεία αλλά και οι φυσικές ομορφιές της είναι πόλος έλξης για χιλιάδες τουρίστες, που την επισκέπτονται και συντελούν, μ’ αυτόν τον τρόπο στην οικονομική της ανάπτυξη και στην πρόοδό της.

Αξιοθέατα.
Αλάμπρα. Το πλήρες όνομά της είναι «Καλατ – αλ – Χάμρα». Που σημαίνει «Κόκκινο φρούριο».
Η Αλάμπρα είναι ένα σύνολο παλατιών, μια βασιλική πόλη που περιβάλλεται από μεγαλοπρεπή τείχη. Βρίσκεται σ’ ένα οροπέδιο, στους πρόποδες του οποίου απλώνεται η Γρανάδα.
Άρχισε να χτίζεται το 1238 από τον Μπεν Αλ Χαμάρ και ολοκληρώνεται από τον Μοχάμετ τον 5ο το 1358. Ο Κάρολος ο 5ος, το 16ο αιώνα, κατέστρεψε μέρος της Αλάμπρα, για να χτίσει ένα παλάτι Αναγεννησιακού ρυθμού. Επίσης η Αλάμπρα υπέστη ζημιές και από το στρατό του Ναπολέοντα. Η αναστήλωση συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Το Μαυριτανικό τμήμα της Αλάμπρα περιλαμβάνει:
Την Αλκαθάμπα. Είναι το παλαιότερο τμήμα της Αλάμπρα, από το οποίο σώζονται μόνο τα εξωτερικά τείχη, οι πύργοι και οι επάλξεις του. O υψηλότερος είναι ο  Torre de la Vela.

Ανάκτορο Αλάμπρα. Τεράστιο οικοδόμημα με δαιδαλώδεις διαδρόμους, αίθουσες, εσωτερικούς κήπους, σιντριβάνια, τεχνητές λίμνες. Η εσωτερική διακόσμηση είναι υπέροχη. Τα αραβουργήματα προκαλούν θαυμασμό με την τελειότητα των λεπτομερειών τους και την ποικιλία των χρωμάτων τους.

Εντυπωσιακή και η πρόσοψη στολισμένη με διακοσμητικά μοτίβα με γεωμετρικά σχέδια αλλά και αποσπάσματα από το Κοράνι.
Οι κυριότερες αίθουσες είναι : Το Μεχουάρ. Είναι η αίθουσα όπου ο Εμίρης απένειμε δικαιοσύνη, είτε άμεσα ο ίδιος είτε έμμεσα δια μέσου του Καδή. Πολύ όμορφη η διακόσμηση στους τοίχους.

Από τη μικρή πόρτα με την αψίδα σε σχήμα πετάλου περνά ο επισκέπτης στην αυλή, όπου ο Σουλτάνος δεχόταν σε ακρόαση τους υπηκόους του στην Αλάμπρα.

Στο βόρειο μέρος της αυλής, μετά τη χαρακτηριστική στοά με τις τρεις αψίδες, βρίσκεται το Cuarto dorado (χρυσό δωμάτιο). Ονομάστηκε έτσι από την όμορφη ξύλινη οροφή που το καλύπτει, η οποία ξαναβάφτηκε και διακοσμήθηκε την εποχή των Καθολικών βασιλιάδων, όπως μαρτυρούν οι ασπίδες και τα εμβλήματά τους. Αυτή η αίθουσα πρέπει να χρησιμοποιείτο από τους διοικητικούς υπαλλήλους και τους γραμματείς της μουσουλμανικής αυλής, για να σημειώνουν και να εκτελούν τις αποφάσεις του Σουλτάνου.

Cuarto de Comares. Ήταν η επίσημη κατοικία του Εμίρη. Η πρόσοψη έχει πλουσιότατο διάκοσμο, ο οποίος συνίσταται σε μια τέλεια συλλογή και σύνθεση διακοσμητικών γεωμετρικών στοιχείων, επιγραφών και σχηματοποιημένων στοιχείων της φύσης. Οι δύο πόρτες της, με συμμετρική γεωμετρία, έχουν πλαίσια με πλακάκια και πάνω από καθεμιά από αυτές υπάρχουν διπλά παραθυράκια, μαρκίζες και μπορντούρες  με πλούσια διακόσμηση.

Από την αριστερή πόρτα  μπαίνουμε στην αυλή με τις Μυτριές (Patio de los Arrayanes). Αυτή η εντυπωσιακή αυλή, ορθογωνίου σχήματος, είναι σχεδιασμένη με την πιο καθαρή  αρχιτεκτονική αραβική γραμμή. Εκτείνεται σε 37 μέτρα μήκος και 24 πλάτος. Η δεξαμενή νερού στο κέντρο της λειτουργεί σαν καθρέφτης, στον οποίο αντανακλώνται οι στοές και ο Πύργος του κτιρίου. Παράλληλα με τη δεξαμενή υπάρχουν δυο σειρές από μυρτιές, από όπου προέρχεται και το όνομα. Η νότια στοά, αποτελείται από εφτά ημικυκλικές αψίδες.

Η βόρεια στοά έχει επίσης εφτά αψίδες πάνω σε κολόνες με κιονόκρανα που έχουν τη χαρακτηριστική αραβική διακόσμηση που μοιάζει με σταλαγμίτες (μοκάραμπες). Και στους τοίχους υπάρχουν ιερά αποφθέγματα και επιγραφές ποιητικές. Τα καλλιγραφικά γράμματα της αραβικής γραφής των επιγραφών είναι, αυτά τα ίδια, διακοσμητικά στοιχεία. Λευκά γράμματα πλαγιογραμμένα, που σχηματίζουν εδάφια από το Κοράνι,  αποφθέγματα ιερά ή ποιήματα γράφονται πάνω σε φόντο πιο σκούρο ή σε πλακάκια.

Μια αψίδα, που στέφεται από καφασωτά γύψινα παραθυράκια, οδηγεί στη Sala De Barca  (Αίθουσα της Βάρκας), η οποία οφείλει το όνομά της είτε στην ξύλινη στέγη, που μοιάζει με καρίνα πλοίου, ή καλύτερα στην αραβική λέξη «μπαρακα» (χαιρετισμός, ευλογία),η οποία εμφανίζεται σε πολλά σημεία στις επιγραφές των τοίχων.Στις παραστάδες της αψίδας της εισόδου υπάρχουν κόγχες από λεπτό μάρμαρο, με επίστρωση κεραμική από μέσα, που προορίζονταν για ανθοδοχεία η φώτα. Το μόνιμο διακοσμητικό μοτίβο στα γύψινα των τοίχων είναι η ασπίδα των Νασριδών (αραβική δυναστεία) με το ρητό «Μόνο ο Θεός είναι ο νικητής». Η αίθουσα αυτή αποτελεί τον προθάλαμο της αίθουσας των Πρεσβευτών.

Αίθουσα των πρεσβευτών. ( Salón de los embajadores)  Ήταν η αίθουσα υποδοχής. Μεγάλη και ευρύχωρη αίθουσα, τετράγωνη, με πρευρά 12 μ. και ύψος στο κέντρο 23μ. Εδώ ο Φερδινάνδος και η Ισαβέλλα επίσημα ανέθεσαν στο Χριστόφορο Κολόμβο το καθήκον της εξερεύνησης του Νέου Κόσμου. Στο δάπεδο πλακάκια μεγάλα με χρώματα που εναλάσσονται διαδοχικά. Κοσμούνται με ροδέλες σχήματος οβάλ με επιγραφές που έχουν ως διακόσμηση λουλούδια φύλλα και άλλα.  Ο θόλος της αίθουσας αποτελεί έργο τέχνης της αραβικής ξυλουργικής, φτιαγμένος από ξύλο κέδρου. Η μεγάλη μπορντούρα  με τους σταλαγμίτες και τα αραβουργήματα στους τοίχους είναι ένα αριστούργημα της τέχνης.

Αυλή με τα λιοντάρια (Patio de leones).Στο κέντρο ένα δωδεκάγονο συντριβάνι από αλάβαστρο στηρίζεται ση ράχη 12 λευκών μαρμάρινων λιονταριών, τα οποία είναι σύμβολά δύναμης και τόλμης. Το νερό ανεβαίνει και χύνεται από τη δεξαμενή στο στόμα των λιονταριών από όπου διανέμεται σε όλη την αυλή. Στο νότιο τμήμα βρίσκεται η Αίθουσα των Αμπενθεράχες.

Sala de los Abencerrajes.( Ισπανικό όνομα οικογένειας ευγενών που κατάγονταν από τη βόρεια Αφρική και ζούσαν στο αραβικό βασίλειο της Γρανάδας.)
Tετράγωνη αίθουσα με υψηλό θόλο. To φως εισέρχεται στην αίθουσα μέσα από 16 παραθυράκια καφασωτά που βρίσκονται στη βάση αυτού του πανέμορφου  θόλου, ο οποίος έχει σχήμα αστεριού.. Στο κέντρο της αίθουσας η περίφημη μικρή δεξαμενή, όπου σύμφωνα με την παράδοση αποκεφαλίστηκαν οι ευγενείς της επιφανούς δυναστείας των Αμπενθεράχες, στα πλαίσια των ερίδων και των ανταγωνισμών ανάμεσα στις επιφανείς μουσουλμανικές οικογένειες. Από τότε  η αίθουσα πήρε αυτό το όνομα και λέγεται ότι το αίμα της πηγής βάφτηκε με αίμα και οι λεκέδες του αίματος δεν έχουν χαθεί εντελώς.  Οι κολώνες- στηρίγματα σχηματίζουν αψίδες.

Αίθουσα των 2 αδελφών.(Sala de las dos hermanas). Βρίσκεται στα βόρεια ης αυλής των λιονταριών.Ονομάστηκε έτσι από δυο λευκές μαρμάρινες πλάκες, τοποθετημένες στο δάπεδο, που είναι τέλειες, χωρίς κανένα ψεγάδι. Στο μέσον της αίθουσας υπάρχει ένα σιντριβάνι,  η οροφή έχει περίπου 5.000 μικρές κυψέλες διαφορετικές μεταξύ τους και η διακόσμηση είναι είναι σε μορφή σταλακτιτών

Αίθουσα των βασιλέων (Sala de los Reyes). Βρίσκεται στα ανατολικά της αυλής των λιονταριών.  Διαιρείται σε τρία τμήματα που αντιστοιχούν σε τρείς ωραίες στοές, χωρισμένες μεταξύ τους από διπλές αψίδες με σταλαγμίτες (μοκάραμπες). Το όνομα της αίθουσας προέρχεται από τη ζωγραφική που υπάρχει στο θόλο και η οποία παρουσιάζει, προφανώς, δέκα βασιλιάδες από τη δυναστεία των Νασριδών..

Άνω Αλάμπρα: Κτίριο όπου έμεναν οι αξιωματούχοι και οι Αυλικοί. Πανοραμική θέα προς τη Γρανάδα προσφέρουν οι πύργοι της.
Παλάτι Generalife . Στο κτίριο αυτό περνούσαν οι άραβες βασιλιάδες τους ζεστούς μήνες του καλοκαιριού. Περιβάλλεται από  υπέροχους κήπους που δικαιώνουν το όνομά της στα αραβικά Χενάτ αλ αρίφ  «Κήπος του Δημιουργού». Τεχνητά ποταμάκια, λουλούδια, θάμνοι, σιντριβανάκια, πανδαισία χρωμάτων και εικόνων.
Αλμπαϊθίν. Μαυριτανική γειτονιά της Γρανάδα, το αραβικό κομμάτι της πόλης. Πλακόστρωτα δρομάκια, ασβεστωμένα σπίτια, κατακκόκινα γεράνια στα μπαλκόνια, μαγαζιά που σερβίρουν μια μεγάλη ποκιλία   τσαγιών και αραβικά γλυκά, χειροποίητα χαλιά συνθέτουν το σκηνικό της γειτονιάς που έχει έντονο άρωμα αραβικό.

Στη γειτονιά αυτή αφθονούν οι «carmenes», που είναι σπίτια τυπικά της Γρανάδας, με πολύ ωραίους κήπους.

Από τις εκκλησίες San Nicolás  και  San Cristóbal έχετε υπέροχη θέα της πόλης και του φρουρίου της Αλάμπρα. Γενικά στην περιοχή ακόμα σώζονται τζαμιά, μιναρέδες, δεξαμενές, σπίτια τυπικά αραβικά, γι΄αυτό μια βόλτα στο Αλμπαϊθίν επιβάλλεται.

Σακρομόντε. Περιοχή που βρίσκεται στα βόρεια της πόλης. Εδώ μένουν οι τσιγγάνοι, σε σπίτια που είναι σκαλισμένα σε βράχους, γι’ αυτό η περιοχή του Σακρομόντε είναι φημισμένη για τις σπηλιές της.  Σε κάποιες από αυτές τις σπηλιές δίνονται παραστάσεις φλαμένκο, που αξίζει κανείς να παρακολουθήσει, γιατί είναι πολύ καλύτερες από τις τυποποιημένες τουριστικές. Οι τσιγγάνοι που εγκατάτάθηκαν αρχικά εδώ ήταν αυτοί που ακολούθησαν τα στρατεύματα των  Καθολικών  Βασιλιάδων, όταν έφτασαν στη Γρανάδα  και την κατέλαβαν .

Realejo. (Ρεαλέχο). Είναι η εβραϊκή γειτονιά. Κατά τη διάρκεια της αραβικής κατάκτησης οι Μαυριτανοί την ονόμασαν «Γρανάδα των Εβραίων».  Την εποχή αυτή όλοι συνυπήρχαν  σχετικά ειρηνικά, αλλά μετά τη χριστιανική κατάκτηση οι Καθολικοί βασιλείς έδιωξαν τους εβραίους από την Ισπανία και η περιοχή υπέστη καταστροφές. Τότε ονομάστηκε ξανά Ρεαλέχο.

Μια από τις πιο σημαντικές πλατείες στο Ρεαλέχο είναι η Campo de Príncipe, που βρίσκεται πάνω από το παλιό μουσουλμανικό νεκροταφείο. Η πλατεία κατασκευάστηκε το 1497, για να γιορτάσουν το γάμο του γιου της Ισαβέλλας και του Φερδινάνδου.
Στην πλατεία υπάρχει το άγαλμα του Χριστού των Χαρίτων, φτιαγμένο το 1640. Μεταξύ του 1679 – 1682 όλη η επαρχία της Γρανάδα υπέφερε από την επιδημία της βουβωνικής πανώλης. Οι θάνατοι ήταν πολλοί, σ’ όλη την περιοχή. Το Ρεαλέχο ήταν η περιοχή, που επλήγη λιγότερο, και οι άνθρωποι πίστευαν ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι αυτοί προσευχήθηκαν μπροστά στο άγαλμα. Σήμερα, κάθε Μεγάλη Παρασκευή μαζεύεται πλήθος κόσμου μπροστά στο άγαλμα, για να κάνουν 3 ευχές.

Πλάθα Νουέβα (Plaza Nueva). Μεγάλη τετράγωνη πλατεία, στην οποία μπορεί κανείς να δει πολύ ωραία ανακαινισμένα νεοκλασικά κτίρια. Ανάμεσα σ’ αυτά ξεχωρίζουν τα Δικαστήρια και ο Ναός της Αγίας Άννας. Ο Ναός κτίστηκε στα ερείπια ισλαμικού τζαμιού και έχει κρατήσει το μιναρέ για καμπαναριό.

Πλατεία Μπιμπ Ράμπλ. Στην πλατεία αυτή,  κατά το Μεσαίωνα, η Ιερά Εξέταση έκανε δίκες ανθρώπων που θεωρούνταν αιρετικοί. Ήταν όμως και χώρος όπου γίνονταν οι πωλήσεις των προϊόντων καθώς επίσης λάμβαναν χώρα σ’ αυτήν γιορτές και άλλες εκδηλώσεις.  Στο κέντρο της πλατείας η κρήνη με τους γίγαντες του 17ου αιώνα.
Σήμερα, ονομάζεται και πλατεία των λουλουδιών από τα πολλά λουλούδια που υπάρχουν και τα οποία αλλάζουν ανάλογα με τις εποχές και τις γιορτές.

Καθεδρικός Νααός. Αναγεννησιακού ρυθμού.  Η ανέγερσή του άρχισε το 1529 και τελείωσε μετά από 200 χρόνια, το 1703. Στην  εποχή που κτίστηκε ο Ναός, η αναγέννηση και ο ρυθμός της αντικατέστησαν τη δεσποτεία του γοτθικού ρυθμού στην αρχιτεκτονική της Ισπανίας.
(Αναγεννησιακός ρυθμός : ήρθε από την Ιταλία και προσαρμόστηκε στο Ισπανικό πνεύμα. Κυριαρχούν οι κλασικές αρχαίες φόρμες με τις κυκλικές αψίδες, τους κίονες, τους τρούλους και τους θόλους με τα φατνώματα.
(Πλατερέσκο: ισπανική εκδοχή του αναγεννησιακού ρυθμού. Χαρακτηρίζεται από πλούσια ανάγλυφη διακόσμηση, τόσο καλοδουλεμένη ώστε θυμίζει κόσμημα από ασήμι (πλάτα = ασήμι)  )
Στον Καθεδρικό βρίσκονται έργα διάσημων ζωγράφων και γλυπτών της εποχής. Επίσης σ’ ένα από τα πολλά παρεκκλήσια, στο «βασιλικό παρεκκλήσι», βρίσκονται οι τάφοι των Καθολικών Βασιλέων, του Φερδινάνδου και της Ισαβέλλας, των πρώτων βασιλέων της Ενωμένης Ισπανίας.

Monasterio de la Cartuja.  Καρθουσιανό μοναστήρι μπαρόκ αρχιτεκτονικής. Άρχισε να κατασκευάζεται το 1516, η κατασκευή του συνεχίστηκε για 300 χρόνια, αλλά δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Εδώ κατοικούσαν μοναχοί, οι οποίοι είχαν πάρει τον όρκο της σιωπής. Το Ιερό της Μονής θεωρείται ένα από τα πιο ολοκληρωμένα συμπλέγματα μπαρόκ τέχνης στην Ισπανία.

Monasterio de San Jerónimo. Μοναστήρι αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής. Κατασκευάστηκε στις αρχές του 16ου αιώνα.
Αρχαιολογικό Μουσείο. Εκτίθενται ευρήματα από την Παλαιολοθική εποχή καθώς επίσης και δημιουργίες των Φοινίκων, Ρωμαίων και Αράβων.
Μουσείο Καλών Τεχνών. Παρουσιάζονται έργα ζωγραφικής και γλυπτά από το 15ο ως τον 20ο αιώνα.
Πάρκο των Επιστημών.Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Περιλαμβάνει μόνιμες και προσωρινές εκθέσεις, που αναφέρονται στις επιστημονικές έρευνες.
Huerta de San Vicente. Μουσείο αφιερωμένο στο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Εδώ θα βρείτε φωτογραφίες, έγγραφα και αντικείμενα του ποιητή.

Αραβικά Λουτρά (Aljibe de San Miguel). Μετά από την περιπλάνηση σε ιστορικούς χώρους και μουσεία, καλό είναι να επισκεφτείτε τα αραβικά λουτρά. Πισίνες με ζεστό νερό, χαμάμ, μασάζ θα σας χαλαρώσουν και θα σας αναζωογονήσουν.
Kalamad