//ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ Η ΠΟΛΗ ΜΕ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ

ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ Η ΠΟΛΗ ΜΕ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ

Πόλη με μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον, μακρά ιστορία, αφού η παρουσία της γίνεται αισθητή στο διάβα των αιώνων είτε ως κατακτημένη και μέρος ενός ευρύτερου συνόλου, των Ρωμαίων, των Βησιγότθων, των Φράγκων, είτε ανεξάρτητη και κατακτήτρια η ίδια άλλων περιοχών. Αναμφισβήτητα η περίοδος της μεγάλης ακμής της ήταν ο 15ος αιώνας και μάρτυρες αυτής της δύναμης αποτελούν κάποια κτίρια, κυρίως στη γοτθική γειτονιά.

Αυτόνομη και περήφανη θα συνέχιζε την πορεία της στο χρόνο, αν δεν είχε καταλυθεί η αυτονομία της στις αρχές του 18ου  αιώνα από γαλλο- καστιλλιάνικα στρατεύματα. Από τότε η Καταλωνία και η Βαρκελώνη ανήκουν στο ενιαίο κράτος της Ισπανίας.

Σήμερα είναι πρωτεύουσα της αυτόνομης Κοινότητας της Καταλωνίας. Η νέα άνθηση της πόλης ξεκίνησε στα μέσα του 19ου αιώνα, όταν ανέπτυξε ισχυρή βιομηχανία και μια τάξη βιομηχάνων και εμπόρων έδωσε ώθηση στην ανάπτυξη και πρόοδο των τεχνών. Από τότε η Βαρκελώνη αποκτά νέο πρόσωπο και συναγωνίζεται τις μεγαλουπόλεις του κόσμου στην οικονομική δύναμη αλλά και στον πολιτισμό. Το 1992 φιλοξενεί τους Ολυμπιακούς αγώνες, κατασκευάζονται γήπεδα και άλλοι αθλητικοί χώροι, για να διενεργηθούν οι αγώνες, έτσι η Βαρκελώνη αποκτά διεθνή προβολή.

Ξεκινώντας να γνωρίσεις την αρχοντική αυτή πόλη, πρέπει να είσαι αποφασισμένος να βάλεις σε δοκιμασία τις αντοχές σου, γιατί πραγματικά διαθέτει ένα μεγάλο αριθμό αξιοθέατων και καλό είναι να τα επισκεφτείς περπατώντας, γιατί γνωρίζεις συγχρόνως τις φαρδιές λεωφόρους που κάνουν άνετο το περπάτημα, γειτονιές γοητευτικές, που ανοίγονται ξαφνικά μπροστά σου,  και γενικά ανακαλύπτεις μια πόλη με ανθρώπινο πρόσωπο.

Εγώ την περιδιάβασή μου την ξεκίνησα από το ονομαστό πάρκο Guell. Mπαίνοντας στο πάρκο  βρίσκεσαι μπροστά σε πέτρινα κτίρια με πολύχρωμες ψηφιδωτές σκεπές,  βγαλμένα,λες, από το χώρο του παραμυθιού. Σκάλα μεγαλόπρεπη οδηγεί  σε μια ανοιχτή έκταση με 86 κολώνες δωρικού ρυθμού –λάτρης γαρ της αρχαίας Ελλάδας ο Γκαουντί. Αυτές οι κολώνες στηρίζουν στο επάνω μέρος τους μια πλατεία η οποία περιβάλλεται από ένα  καμπυλωτό, κυματιστό θα έλεγε κανείς, παγκάκι επενδεδυμένο με   πολύχρωμα κεραμικά. Περίεργο πραγματικά το σχήμα του, αλλα εξηγείται από το γεγονός ότι ο Γκαουντί πίστευε ότι στη φύση δεν υπάρχουν ευθείες γραμμές κι αυτό εφάρμοσε και στην τέχνη του. Είναι η τέχνη του Γκαουντί, περίεργη αλλά και καινοτόμα.

Αυτό που ηρεμεί αληθινά τον επισκέπτη είναι είναι τα απαλά χρώματα που υπάρχουν παντού και τα οποία συνδυάζονται υπέροχα με τα πολλά πολύχρωμα λουλούδια. Εικόνες που αιχμαλωτίζουν τις αισθήσεις για πολλή ώρα. Επιπλέον, καθώς το πάρκο βρίσκεται σε ύψωμα, μπορείς να απολαύσεις μια πανοραμική θέα της πόλης.

Γενικά το πάρκο Γκουέλ είναι πολύ διαφορετικό από τα βασιλικά πάρκα που συναντάς στις διάφορες ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις, με τους φροντισμένους κήπους, τους θάμνους σε διάφορα σχήματα και γενικά την αυστηρή αρχιτεκτονική και διακόσμηση. Αυτό είναι νεανικό, χαρούμενο, ονειρικό, χώρος παραμυθιού για μικρούς και μεγάλους, που σου δημιουργεί μια πραγματική ευφορία. Είναι το φουτουριστικό παραμύθι του Γκαουντί.

Σχεδόν 14 χρόνια εργάστηκε ο καλλιτέχνης  για την κατασκευή του αλλά αρχικά θεωρήθηκε ότι είχε αποτύχει. Σήμερα, όμως, θεωρείται ένα από τα αξιοθέατα που πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφτείτε.

Μετά το πάρκο, ένας καφές είναι απαραίτητος. Προτίμησα να κατευθυνθώ προς την πλατεία Catalunya, την πλατεία έμβλημα της πόλης. Από δω αρχίζει και ο πιο φημισμένος πεζόδρομος της πόλης, η ονομαστή  Rambla, που καταλήγει στο λιμάνι, όπου δεσπόζει το 75 μέτρων άγαλμα του Χριστόφορου Κολόμβου. Στο δρόμο αυτό, που είναι γεμάτος κίνηση συνεχώς – λένε ότι η Rambla ποτέ δεν κοιμάται –  χαζεύεις τους ζογκλέρ , μπορείς να ακούσεις μουσική από μπάντες νέων, να αγοράσεις κάποιο τυπικό προϊόν αλλά και κυρίως να θαυμάσεις τις παντομίμες , είναι καταπληκτικές.

Μια επίσκεψη βέβαια στη Boqueria, την υπέροχη αγορά, που βρίσκεται στο μέσον περίπου της Rambla, θεωρείται must. Μια αγορά γεμάτη κόσμο που κάνει τις αγορές του, αλλά και πολλοί τουρίστες, μιας και η ίδια η αγορά συνιστά ένα αξιοθέατο. Σειρές από πάγκους με διάφορα είδη προϊόντων, από τα πιο κοινά ως τα πιο εξωτικά, από κρέας και ψάρι μέχρι λαχανικά, όσπρια, εξωτικά φρούτα. Όλα τακτοποιημένα, καθαρά, είναι απόλαυση να βλέπεις αυτή την πανδαισία των χρωμάτων. Γιατί αυτό ακριβώς τραβάει την προσοχή, αυτή πολυχρωμία των πάγκων. Έχεις την εντύπωση ότι τοποθετήθηκαν εκεί σκόπιμα, προσπαθώντας να τραβήξουν την προσοχή των διερχομένων, ή στήθηκαν εκεί, για να βγουν ωραία στη φωτογραφία. Περάστε όμως γρήγορα από τους πάγκους με γλυκά και σοκολάτες. Είναι ένας γλυκός πειρασμός όλες αυτές οι σοκολάτες και οι χρωματιστές καραμέλες. Αν σταθείτε λίγο, θα υποκύψετε στον πειρασμό, είμαι σίγουρη. Συνιστώ λοιπόν χυμούς, είναι δροσεροί, εύγευστοι φθηνοί και…κυρίως διαιτητικοί.

Αφού τονωθείτε με ένα φρέσκο χυμό και κάποια καταλανική λιχουδια, στο δρόμο πάλι για να περιπλανηθούμε στις παλιές γειτονιές και στα στενά δρομάκια που βρίσκονται γύρω από το πεζόδρομο. Ανακαλύπτουμε με αυτόν τον τρόπο τη γοτθική γειτονιά, που ονομάζεται έτσι εξαιτίας της επικρατούσας αρχιτεκτονικής γοτθικού ρυθμού. Είναι η παλιά πόλη, που θυμίζει μεσαιωνικό οικισμό με τα στενά δρομάκια και τα πλακόστρωτα σοκάκια. Περιδιαβαίνοντας τα δαιδαλώδη στενά δρομάκια βρίσκεσαι μπροστά στην iglesia de Santa Maria del Mar. Πρόκειται για έναν καθεδρικό μεσαιωνικό ναό του 14ου αιώνα, πολύ καλά διατηρημένο.Επιβλητικός στην απλότητά του,με πρόσοψη στην οποία επικρατούν ευθείες γραμμές καθώς και η περίτεχνη ροζέτα πάνω από την είσοδο. Χαρακτηριστικά επίσης τα παράθυρα με τόξα, που διευκολύνουν την είσοδο του φωτός στο εσωτερικό της.Στο εσωτερικό η έλλειψη πολλών κιόνων δημιουργεί μια ευχάριστη αίσθηση ευρύτητας, άπλας. Εντυπωσιακά βιτρό διακοσμούν τα παράθυρα και τα παρεκκλήσια, χαρακτηριστικό των μεσαιωνικών εκκλησιών.Θυμίζει, γενικά, με αρκετές διαφορές, βέβαια, τη Νοτρ Νταμ. Η δωρεάν είσοδος είναι ακόμα ένα κίνητρο, πέρα από το καλλιτεχνικό, για να τη δείτε.

Εντύπωση μου έκανε το όνομά της- γιατί Αγία Μαρία της θάλασσας; Αναζήτησα την προέλευση του ονόματός της και με πληροφόρησαν ότι είναι γνωστή και ως εκκλησία του λαού, επειδή χτίστηκε με τις προσπάθειες και την οικονομική υποστήριξη των ψαράδων μιας γειτονικής φτωχικής περιοχής, οι οποίοι μετέφεραν πέτρες στους ώμους τους μέχρι το σημείο που βρίσκεται η εκκλησία. Έτσι πίστευαν ότι θα έχουν την Παναγία βοηθό τους και ότι θα τους οδηγεί γαληνεύοντας τη θάλασσα. Κάτι ανάλογο νομίζω με τον άγιο Νικόλαo, προστάτη των ναυτικών. Κοινοί οι πόθοι και οι φόβοι όλων των λαών.

Ώρα όμως να απολαύσουμε και κάποια άλλα καλλιτεχνήματα του Γκαουντί, δεν τελειώσαμε μόνο με την επίσκεψη στο πάρκο Γκουέλ. Είναι δυνατόν να έρθεις στη Βαρκελώνη και να μην επισκεφτείς την περίφημη «Λα Πεντρέρα ή Κάζα Μιλά»; Μιλά είναι το όνομα της οικογένειας που έδωσε την εντολή για την κατασκευή της. Βλέποντας την έχεις την αίσθηση ότι είναι ένας τεράστιος βράχος στον οποίο λάξευσαν παράθυρα, για να δημιουργήσουν ένα σπίτι. Κάποιοι φίλοι μου είπαν ότι τους θύμισε αμμόλοφους ή κύματα. Στον καθένα η φαντασία λειτουργεί διαφορετικά.  Μπορείτε να επισκεφτείτε και το εσωτερικό του, πληρώνοντας βέβαια και κάποιο αρκετά ακριβό εισιτήριο.

Κοντά στην Πεντρέρα βρίσκεται έτερο δημιούργημα του φημισμένου αρχιτέκτονα, η Κάζα Μπατλό. Δεν μπορείς να περάσεις χωρίς να το προσέξεις, η τέχνη του Γκαουντί είναι εμφανής σε κάθε σημείο του. Καμπύλες, πλακάκια σε χρώμα γαλάζιο ανοιχτό, δημιουργούν ένα γοητευτικό σύνολο που γεννά θαυμασμό ακόμα και στους αμύητους στην τέχνη. Θαυμάστε το μόνο εξωτερικά, γιατί το εισιτήριο για το εσωτερικό είναι αρκετά τσουχτερό.

Κόσμημα όμως καλλιτεχνικό του Γκαουντί θεωρείται η εκκλησία της Αγίας Οικογένειας. Το πιο εμβληματκό μνημείο της πόλης, έργο ζωής του αρχιτέκτονα, γιατί κατασκευάζοντας αυτή την εκκλησία φιλοδόξησε, όπως με πληροφόρησε κάποιος ισπανός φίλος, να κατασκευάσει το μεγαλύτερο καθεδρικό ναό της Ευρώπης. Τον πρόλαβε όμως ο θάνατος, θνητός γαρ ών, και το όραμά του δεν εκπληρώθηκε. Είναι ένα εκπληκτικό κατασκεύασμα που σε αφήνει άφωνο με τον όγκο του και τη μεγαλοπρέπειά του. Γι’ αυτό χτίζεται πάνω από 100 χρόνια και θα χρειαστεί, ίσως, άλλα τοσα για να τελειώσει. Είναι πολύ εύκολη η πρόσβαση σ’ αυτή την εκκλησία, μιας και το μετρό σ’ αφήνει πολύ κοντά. Ανεβαίνοντας μάλιστα τις σκάλες του μετρό σηκώστε το κεφάλι σας και κοιτάξτε προς τα πάνω. Είμαι σίγουρη ότι θα σας συναρπάσει η θέα της εκκλησίας. Οι πύργοι της, σε σχήμα βελόνας, υψώνονται λες και θέλουν να φτάσουν στον ουρανό, θέλουν να φτάσουν στο θεό. Κοιτάξτε την από όλες τις μεριές, θα ανακαλύψετε λεπτομέρειες γοητευτικές. Στο εσωτρικό για να μπεις είναι λίγο απαγορευτικό το εισιτήριο, όμως αξίζει τον κόπο, αφού όταν ανεβείτε με το ασανσέρ, σας περιμένει μια μαγευτική θέα της πόλης.Αποτρεπτικές είναι και οι ουρές,στις οποίες πρέπει να περιμένεις,το απογευματάκι όμως είναι καλύτερα, δοκιμάστε το.

Μπορεί ο Γκαουντί να αφησε την αρχιτεκτονική του σφραγίδα στην πόλη, αυτή όμως μπορεί να επαίρεται και για άλλους σημαντικούς καλλιτέχνες που έζησαν και έδρασαν έδώ. Νταλί, Μιρό, Πικάσο είναι μερικά από τα πιο γνωστά ονόματα. Μια επίσκεψη λοιπόν στο μουσείο Πικάσο θα σας φέρει σ’ επαφή με τα έργα του του φημισμένου καλλιτέχνη. Έχετε  την ευκαιρία να δειτε  την εξέλιξή του, από τις πρώτες γκραβούρες του ως τον κυβισμό. Ενδιαφέρον επίσης και το μουσείο Μιρό, αν και θα το απολαύσουν περισσότερι οι μυημένοι στην αφηρημένη τέχνη.

Για χαλάρωση ανακαλύψτε το Parc de Ciudadela. Καταπράσινη όαση με πλούσια βλάστηση, μια λιμνούλα, όμορφα δρομάκια και φυσικά άπλετος χώρος πράσινου για να περπατάει ο κόσμος ή να κάθεται και να διαβάζει, να ακούει μουσική ή απλώς να χαλαρώνει.

Και τέλος, για μια ρομαντική βραδιά επισκεφτείτε το μαγικό συντριβάνι στην πλατεία Espanya. Το νερό αλλάζοντας χρώματα χορεύει λες στους ήχους της μουσικής, εναρμονίζοντας τις κινήσεις του κάθε φορά με τους συγκεκριμένους ήχους.Υπέροχοι σχηματισμοί και χρώματα, ενώ συγχρόνως απολαμβάνεις και πολλά κλασικά κομμάτια αλλά και σύγχρονα. Μια παράσταση δροσερή, ευχάριστη και…δωρεάν. Πρέπει όμως να πληροροφορηθείτε τις ώρες λειτουργίας του. Τελειώστε μ’ αυτό τον τρόπο μια κουραστική μέρα, χαλαρώστε και αφεθείτε στη μαγεία του.

Η Βαρκελώνη,  η πόλη με τα πολλά πρόσωπα, κοσμοπολίτική αλλά και παραδοσιακή, σύγχρονη  αλλά και ρομαντική, με τους φαρδείς δρόμους , τα ιστορικά της μνημεία, τους ζωγράφους της αλλά και την …Μπαρτσελόνα, κερδίζει την καρδιά του κάθε επισκέπτη και δίκαια κερδίζει πόντους συνεχώς στον αγώνα της με την αιώνια αντίπαλό της, τη Μαδρίτη.

Kalamad