//ΜΗΛΟΣ: Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΩΝ ΚΥΚΛΑΔΩΝ

ΜΗΛΟΣ: Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΩΝ ΚΥΚΛΑΔΩΝ

Λένε ότι η Μήλος έχει ονειρεμένες παραλίες και άσχημη ενδοχώρα. Η αλήθεια είναι ότι το εσωτερικό του νησιού δεν έχει τη γοητεία της Φολεγάνδρου, της Σικίνου, της Νάξου και της Τήνου, ούτε της Μυκόνου και της Σερίφου. Είναι ένα τοπίο άγονο και αδιάφορα καλλιεργημένο, που κυρίως στην ανατολική πλευρά, στα Βούδια και μέχρι το Παλιόρεμα, μοιάζει σεληνιακό από τις εξορύξεις των μεταλλευμάτων.

Ο ήρεμος κάμπος στα Ζεφύρια, ο μικρός κάμπος στο Εμπουριό και στον Αγιο Σώστη πάνω από τον Προβατά, τα σπαρτά κάτω από την Τρυπητή και την Πλάκα ως τη θάλασσα, ο Τσικνιάς με την Καστριανή Παναγιά είναι οάσεις στο σκληρό τοπίο του ηφαιστειογενούς νησιού.

Η Μήλος είναι ηφαιστειακό νησί του Αιγαίου Πελάγους. Λέγεται ότι το όνομά του προέρχεται από τη λέξη  βήλος  που εξελίχθηκε σε μήλος  και σήμαινε πρόβατο. Κατοικείται από τους προϊστορικούς χρόνους και έχει δώσει σημαντικό μεταλλευτικό πλούτο: οψιδιανό στους προϊστορικούς χρόνους, καολίνη και ποζολανών στους ιστορικούς χρόνους μέχρι τώρα και πρόσφατα μπεντονίτη, περλίτη. Πρωτεύουσα του νησιού είναι Πλάκα

Η Μήλος βρίσκεται στην νοτιοδυτική άκρη των Κυκλάδων και είναι το 5ο σε μέγεθος νησί των Κυκλάδων, 120 χλμ (75 μίλια) ανατολικά των ακτών της Λακωνίας. Από Ανατολικά προς Δυτικά έχει πλάτος 23 χλμ, από Βορρά σε Νότο 13 χλμ, και η επιφάνειά της εκτιμάται στα 151 τ.χλμ. Έχει σχήμα πετάλου, σχηματίζοντας μεγάλο κόλπο. Το ψηλότερο βουνό είναι ο Προφήτης Ηλίας (751 μ.) και ακολουθεί το Χονδρό Βουνό (636 μ.) στο δυτικό μέρος του νησιού. Αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα φυσικά λιμάνια της Ελλάδας.

Τα πιο μεγάλα κοντινά νησιά είναι η Κίμωλος 1,6 χλμ βορειοανατολικά, η Αντίμηλος 20 χλμ βορειοδυτικά και Πολύαιγος, 2 χλμ δυτικά.

Η θέση της Μήλου μεταξύ της ηπειρωτικής Ελλάδας και της Κρήτης, καθώς και η ύπαρξη του οψιδιανού είχαν σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός σημαντικού κέντρου του πρώιμου Αιγαιοπελαγίτικου πολιτισμού. Οψιδιανός της Μήλου έχει βρεθεί σε διάφορες Νεολιθικές τοποθεσίες του Ελλαδικού χώρου, όπως αύτη του Δισπηλιού στην Καστοριά και του Μακρύγιαλου στην Πιερία. Εικάζεται πως γινόταν εξόρυξη του οψιδιανού χωρίς να κατοικείται το νησί τουλάχιστον από το 5.300 π.χ. Ο προϊστορικός οικισμός της Φυλακωπής, κοντά στον σημερινό κόλπο του Παπάφραγκα, στη βορειοανατολική ακτή άνθισε κατά την εποχή του χαλκού. Λέγεται ότι πρώτοι κάτοικοι της Μήλου ήταν Φοίνικες ή Κάρες.

Αξιοθέατα

Ο προϊστορικός οικισμός της Φυλακωπής είναι ανοιχτός για το κοινό και τα τελευταία χρόνια έχει διαμορφωθεί κατάλληλα, με πλούσιο ενημερωτικό υλικό και σχεδιαγράμματα που κάνουν εύκολη και ενδιαφέρουσα την περιήγηση στο χώρο. Τα περισσότερα αρχαιολογικά ευρήματα του προϊστορικού οικισμού κοσμούν τις προθήκες του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Αθηνών και του Αρχαιολογικού Μουσείου Μήλου. Γνωστότερο εύρημα η “κυρά” της Φυλακωπής.

Η αρχαία πόλη της Μήλου βρίσκεται πιο κοντά στην είσοδο του λιμανιού , χτισμένη στην πλαγιά ανάμεσα στα χωριά Τρυπητή και Κλίμα. Εκεί βρίσκεται το αρχαίο ρωμαϊκό θέατρο και ερείπια από τα τείχη και από άλλα κτίσματα. Οι Αθηναίοι, ως υπερδύναμη αλά ΗΠΑ, το 415 π.Χ. καταστρέφουν, ισοπεδώνουν την πόλη, σκοτώνουν τους ενήλικες, πουλάνε τις γυναίκες και τα παιδιά για σκλάβους. Πολύ υψηλός πολιτισμός μόνο και μόνο γιατί οι κάτοικοι της Μήλου   ήθελαν  ουδετερότητα.

Οι κατακόμβες είναι σκαμμένες σε ηφαιστειακό έδαφος και αποτελούν ένα από τα αξιοθέατα του νησιού. Είναι το μεγάλο κοινοτικό νεκροταφείο των πρώτων χριστιανικών χρόνων στη Μήλο. Οι κατακόμβες ανακαλύφθηκαν από αρχαιοκάπηλους και έγιναν γνωστές μετά τη σύλησή τους, το 1840. Είναι τρεις και μαζί με πέντε διαδρόμους και ένα νεκρικό θάλαμο αποτελούν ένα δαιδαλώδες σύστημα συνολικού σημερινού μήκους 185 μέτρων. Είχαν εισόδους στο εξωτερικό περιβάλλον, αλλά σήμερα λειτουργεί μόνο μία, αυτή της δεύτερης κατακόμβης ή των «Πρεσβυτέρων», απ’ όπου μπορεί να εισέλθει ο επισκέπτης.

παραλίες

Σ’ αυτή τη σκληράδα φυτρώνει ο Παπάφραγκας με τις σπηλιές, τις γέφυρες και τα τόξα του πάνω και μέσα στη θάλασσα, με δυο μικρές αμμουδιές και σκαλισμένα στα βράχια μηνύματα και σύμβολα εκατοντάδων χρόνων.

Το Σαρακήνικο, ένα νάζι της φύσης των ηφαιστειακών πετρωμάτων, που έχουν στην πλάτη τους από δυόμισι μέχρι μισό εκατομμύριο χρόνια ζωής πάνω απ’ τη θάλασσα, είναι στα χρόνια μας η ιδανική ξαπλώστρα για τα σώματα των νέων -κυρίως- που πλημμυρίζουν την αμμουδιά και τα ψηλά βράχια, ιδανικές εξέδρες για βουτιές. Στις σπηλιές της κορδέλας που κάνει ο μεγάλος κόλπος, το πράσινο νερό ιριδίζει στα πετρώματα κι απ’ τις λειχήνες γίνεται ροζ και μοβ σαν σε όνειρο.

Αντίθετα, στη Φυριπλάκα, την πιο ωραία αμμουδιά κατά τη γνώμη μου, μαζί με την Πλάθιενα και τα Βούδια, το νερό της θάλασσας από την ιδιοτροπία των πετρωμάτων του τοπίου είναι τιρκουάζ και σμαραγδί. Στη Φυριπλάκα μάλιστα, στις πλαγιές της παραλίας το κίτρινο του θειαφιού και το κόκκινο από τα πυρίτια του σιδήρου χρωματίζουν τα βράχια.

Τα Πολώνια, με την όμορφη αμμουδιά και τ’ αρμυρίκια τους, είναι ένα ψαροχώρι πλυντήριο ψυχής κι ησυχαστήριο, με φρέσκο ψάρι και φέρι μποτ που σε πηγαίνει ώς την Κίμωλο και πίσω για ποικιλία. Η δύση από τη μεριά της Πελεκούδας βάφει ροζ-κόκκινο τον τόπο και το νερό είναι ευχάριστο μέχρι να μείνεις μέσα του ώς και το βράδυ.

Τα αστικά λεωφορεία εξυπηρετούν ορισμένες περιοχές της Μήλου και τους θερινούς μήνες τα δρομολόγια είναι αρκετά συχνά. Εισιτήριο θα βγάλετε μέσα στο λεωφορείο και η τιμή του εξαρτάται από τον προορισμό.

Γραμμές
Αδάμαντας – Τριοβάσαλος – Πλάκα – Τρυπητή
Αδάμας – Πάχαινα – Φυλακωπή – Πολλώνια
Αδάμας – Ζεφυρία- Παλιοχώρι
Αδάμας – Αχιβαδόλιμνη – Προβατάς
Αδάμας- Σαρακήνικο