//ΚΥΚΛΑΔΕΣ ΝΗΣΙΑ ΖΥΜΩΜΕΝΑ ΑΠΟ ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ ΦΩΣ

ΚΥΚΛΑΔΕΣ ΝΗΣΙΑ ΖΥΜΩΜΕΝΑ ΑΠΟ ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ ΦΩΣ

Κυκλάδες νησιά ζυμωμένα από πέτρα και φως
Νησιωτικό σύμπλεγμα που αποτελείται από 56 μικρά και μεγάλα νησιά σπαρμένα στο καταγάλανο Αιγαίο. Άλλα πασίγνωστα τόσο στο ευρύ κοινό, όσο και στο διεθνές τζετ – σετ κι άλλα σχεδόν άγνωστα στο σύγχρονο τουριστικό ρεύμα, Θεωρούνται ιδανικός τόπος διακοπών για κάθε περιηγητή.

Ζυμωμένα από πέτρα φως και άλμη της θάλασσας εκτείνονται ανατολικά της Πελοποννήσου, Ν.Α. Των ακτών της Αττικής και φθάνουν μέχρι τα δυτικά της Σάμου και της Ικαρίας  σμίγοντας προς το Νότο με το Κρητικό Πέλαγος.

Σύμφωνα με την επικρατέστερη παράδοση οφείλουν το όνομα τους από το νοητό κύκλο που σχηματίζουν γύρω από το ιερό νησί της Δήλου.

Τα θέλγητρα τους τράβηξαν ανθρώπους από τα πανάρχαια χρόνια, όταν η προσπέλαση σ’αυτές δεν ήταν ιδιαίτερα εύκολη.

Εδώ γεννήθηκε ένας από τους σημαντικότερους αρχαίους μεσογειακούς πολιτισμούς που πήρε άλλωστε και τ’ όνομα τους: Κυκλαδικός (3000-1000 π.χ.)

Οι γεωλόγοι αποδίδουν τη σημερινή ιδιότυπη μορφή των Κυκλάδων σε αλλεπάλληλες γεωλογικές μεταβολές – σεισμούς, εκρήξεις ηφαιστείων, μετακινήσεις του φλοιού της γης – που καταβύθισαν πολλά κομμάτια στεριάς. Πολλοί ακόμη πιστεύουν πως ένα από αυτά ήταν κι η χαμένη ήπειρος Ατλαντίδα.

Οι πολύμορφες σιλουέτες των νησιών, καθώς ξεπροβάλλουν από τα γαλανά νερά του Αιγαίου, λουσμένες στο άπλετο φως και στολισμένες με κάτασπρα σπιτάκια μοιάζουν σαν «Ίπποι πέτρινοι με τη χαίτη ορθή» όπως λέει ο νομπελίστας ποιητής Ελύτης. Πάνω απ’ όλα οι άνθρωποι που τα κατοικούν με μια ιδιαίτερη αντίληψη για τη ζωή, ζωηρεύουν τα στενά δρομάκια των χωριών και τα μονοπάτια των εξοχών τους, τα αμέτρητα ξωκλήσια, ανεμόμυλους, περιστεριώνες, ή ανεμοδαρμένες πλαγιές, αποτελώντας θεμελιώδες στοιχείο της γοητείας τους.

Όμως παρά τα κοινά σε γενικές γραμμές χαρακτηριστικά τους – λαμπερή θάλασσα, ήλιος, τοπίο, και λιτή αρχιτεκτονική – κάθε νησί διατηρεί τις ιδιαιτερότητές του, που μπορεί να διακρίνει ο επισκέπτης εξετάζοντας τα ξεχωριστά.

Το κλίμα των Κυκλάδων είναι μεσογειακό με μέση ετήσια θερμοκρασία 19-20 βαθμούς Κελσίου, με ήπιους χειμώνες και δροσερά (για τα ελληνικά δεδομένα) καλοκαίρια χάρις στους ευεργετικούς εποχιακούς ανέμους που ονομάζονται «μελτέμια»

 

Βόρειες Κυκλάδες

Άνδρος
Η Άνδρος, το βορειότερο νησί των Κυκλάδων και δεύτερο σε μέγεθος, είναι από τα πιο όμορφα.
Συνεχόμενες οροσειρές με απότομες πλαγιές κι ανάμεσα τους φαράγγια, ρεματιές και τρεις πολύφυτες κοιλάδες με λιόδεντρα, συκιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, αμπέλια και άφθονα τρεχούμενα νερά συνθέτουν το τοπίο της που πολλές φορές ξεφεύγει από το τυπικό κυκλαδίτικο.

Τα βουνά της καταλήγουν σε απότομους γκρεμούς ή βραχώδη ακρωτήρια, ενώ οι κοιλάδες της σε αμμουδερές ακρογιαλιές.

Στη νοτιοανατολική πλευρά βρίσκεται η Άνδρος ή Χώρα, πρωτεύουσα και δεύτερο λιμάνι του νησιού.
Πανέμορφη, με νεοκλασικά αρχοντικά δίπλα σε κυκλαδίτικα σπίτια, στενά ανηφορικά δρομάκια με καμάρες, ωραίες εκκλησίες και δύο γραφικές πλατείες στο κέντρο της πόλης εντυπωσιάζει με την αρχοντιά της.

 

Τήνος
Πολύ κοντά στο νότιο άκρο της Άνδρου, η Τήνος, το ιερό νησί της Παναγιάς, δέχεται κάθε Αύγουστο χιλιάδες προσκυνητές που έρχονται να προσευχηθούν ή να τηρήσουν το τάμα τους.

Το προσκύνημα κορυφώνεται τις μέρες του Δεκαπενταύγουστου, όπου μια πραγματική κοσμοπλημμύρα κατακλύζει το Ναό και την πόλη της Τήνου. Οι θρησκευτικές ακολουθίες εναλλάσσονται με την εμποροπανήγυρη στα γύρω δρομάκια.

Μια οροσειρά με το ψηλότερο βουνό τον Τσικνιά, κατοικία του θεού των ανέμων, του Αιόλου, διασχίζει κατά μήκος όλο το νησί. Στις χαμηλότερες πλαγιές της, οι ξερολιθιές που χωρίζουν τα κλιμακωτά χωράφια, μοιάζουν με πυργίσκους παλιού κάστρου. Οι ακτές αλλού είναι απότομες κι αλλού σχηματίζουν γραφικούς κολπίσκους αμμώδεις ή βοτσαλωτούς.

Στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του νησιού συγκαταλέγονται και οι ονομαστοί «περιστεριώνες» που από απλή κατοικία των περιστεριών έγιναν έργο τέχνης, καθώς και οι χτιστές κρήνες που στολίζουν τις γωνιές των χωριών.

 

Σύρος
Διοικητικό, εμπορικό και πολιτισμικό κέντρο του νομού, η Σύρος, καρδιά των Κυκλάδων, είναι από τα πιο πυκνοκατοικημένα νησιά του.

Η Σύρος, ορεινή στο βόρειο τμήμα της, διακρίνεται για την ποικιλία του τοπίου στο εσωτερικό της με την πλούσια εναλλαγή λόφων, κάμπων, αγρών και καλλιεργειών.

Οι ακτές της σχηματίζουν μικρούς και μεγάλους όρμους, ακρωτήρια και δυο μεγάλους κόλπους, της Ερμούπολης ανατολικά και του Φοίνικα δυτικά.

Το νησί, όπως έδειξαν οι ανασκαφές, ήταν κατοικημένο στα νεολιθικά χρόνια.

Οι ανασκαφές στο καστρί και τη χαλανδριανή έφεραν στο φως προϊστορική ακρόπολη, οικισμό και νεκρόπολη καθώς και ευρήματα του πρωτοκυκλαδικού πολιτισμού.

Η «Αρχόντισσα των Κυκλάδων» η Ερμούπολη, πρωτεύουσα και λιμάνι της Σύρου, είναι και η αδιαφιλονίκητη πρωτεύουσα όλων των Κυκλάδων. Χτισμένη αμφιθεατρικά με νεοκλασικά κτίρια, παλιά αρχοντικά αλλά και κάτασπρα σπίτια που κατεβαίνουν τους γύρω λόφους μέχρι το λιμάνι, αποκτά ιδιαίτερη μεγαλοπρέπεια στο κέντρο της, όπου βρίσκεται η πλατεία Μιαούλη με τα γραφικά καφενεδάκια της.

Ξεχωρίζουν εδώ το Δημαρχείο, σε σχέδια του Ziller, ο ανδριάντας του ναυάρχου Μιαούλη και το Δημοτικό Θέατρο Απόλλων, μικρογραφία της Σκάλας του Μιλάνου.
Περισσότερες πληροφορίες

 

Μύκονος
Από τα πιο κοσμοπολίτικα ελληνικά νησιά η ξακουστή Μύκονος δίκαια συγκεντρώνει το ενδιαφέρον μεγάλου αριθμού τουριστών απ’ όλο τον κόσμο, με πολλούς διανοούμενους και καλλιτέχνες ανάμεσά τους.

Τα απόκρημνα βουνά που συναντάμε στις περισσότερες από τις Κυκλάδες, δίνουν εδώ τη θέση τους σε χαμηλούς βραχώδεις λόφους που μαζί με τα μαγευτικά ακρογιάλια χαρακτηρίζουν το φυσικό τοπίο του νησιού.

Το γραφικό λιμάνι της Μυκόνου, εμπρός από το κομψό μέτωπο της παραθαλάσσιας Χώρας  της, όπου οι ψαρόβαρκες και τα πολυτελή κότερα γειτονεύουν αρμονικά, παρουσιάζει διαφορετική εικόνα από τους περισσότερους αιγαιοπελαγίτικους οικισμούς. Ενώ εκείνοι είναι κτισμένοι αμφιθεατρικά σε πλαγιές και κορφές, αυτή απλώνεται σε επίπεδη διάσταση και παρουσιάζει μία άρρηκτη αισθητική συνοχή.

Ολόλευκα κυβικά σπίτια με πεζούλες, ξύλινα πορτοπαράθυρα και εξώστες με έντονα χρώματα, μικρές, αλλά μεγαλόπρεπες εκκλησίες, γραφικά ταβερνάκια, καταστήματα λαϊκής και άλλης τέχνης στολίζουν τα ασβεστωμένα δρομάκια δίνοντας την εντύπωση εσωτερικού χώρου.

 

Δήλος
Στο ιερό νησί της Δήλου γεννήθηκαν, σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Απόλλωνας και η Άρτεμις. Ακατοίκητο σήμερα, είναι ένας απέραντος αρχαιολογικός χώρος που όμως συγκεντρώνει, χάρις στα αξιόλογα μνημεία του, πλήθος επισκεπτών, οι οποίοι έρχονται να προσκυνήσουν τον τόπο που από τον 9ο αι. π.χ. και για μία περίπου χιλιετηρίδα υπήρξε το πολιτικό και θρησκευτικό κέντρο του Αιγαίου.

Ο αρχαιολογικός χώρος εκτείνεται σε όλο σχεδόν το πλάτος του νησιού αρχίζοντας από τη δυτική πλευρά, όπου στην αρχαιότητα ήταν και το ιερό λιμάνι. Από το λιμάνι μεγαλόπρεπη ιερά οδός οδηγούσε στο Ιερό του Απόλλωνα που περιέκλειε ναούς, βωμούς, αναθήματα και άλλα κτίσματα.

Υπάρχουν ερείπια  ναών όπως ο ναός των Αθηναίων και ο ναός του Απόλλωνος.

 

Κεντρικές Κυκλάδες

Αντίπαρος
Χωρίζεται από την Πάρο με μία στενή λουρίδα θάλασσας.
Διακρίνεται για τις χρυσές αμμουδιές της και τη γνήσια φυσική ομορφιά της.
Η πρωτεύουσα, Αντίπαρος ή Κάστρο, είναι χτισμένη γύρω από τον αρχικό πυρήνα του μεσαιωνικού κάστρου.
Μαγνήτης του νησιού η περίφημη σπηλιά με τους σταλακτίτες στο λόφο του Αγίου Ιωάννη με το μικρό εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη Σπηλιώτη στην είσοδό της.
Το νησί διαθέτει πολλές παραλίες με χρυσή αμμουδιά και πρασινογάλαζα νερά. Οι επισκέπτες του κάθε χρόνο αυξάνονται με αποτέλεσμα τα ξενοδοχεία και τα λιγοστά ενοικιαζόμενα δωμάτια να μην επαρκούν σε περίοδο αιχμής.

Γύρω από την Αντίπαρο βρίσκονται δεκάδες ερημονήσια, όμοια θαλασσινοί φρουροί, γεμάτα αγριοκούνελα και αγριοπερίστερα.
Σε δύο απ’ αυτά, μετά από ανασκαφές που έγιναν, ήλθαν στο φως, στο μεν Δεσποτικό, ερείπια από τάφους Πρωτοκυκλαδικής περιόδου, στο δε Σαλιάγκο ερείπια οικισμού νεολιθικής εποχής.

 

Πάρος
Η Πάρος, Τρίτη σε μέγεθος μετά τη Νάξο και την Άνδρο, έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια σε σύγχρονο τουριστικό κέντρο.

Απαλόσχημα βουνά, που κλείνουν μέσα τους το περίφημο παριανό μάρμαρο, στολίζουν το κεντρικό και το νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού που είναι κατεξοχήν πεδινό με ατέλειωτους αμπελώνες.

Δύο φυσικοί όρμοι (της Νάουσας στο βορρά, της Παροικιάς στα δυτικά) κυριαρχούν στις δαντελωτές ακτές και τους απαλούς κόλπους του νησιού.
Κατοικημένη από τα πανάρχαια χρόνια υπήρξε ένα από τα κέντρα του κυκλαδικού πολιτισμού.

Η Παροικιά ή Πάρος, λιμάνι και πρωτεύουσα του νησιού, είναι κτισμένη στη θέση της αρχαίας πόλης. Γραφικό το μισοερειπωμένο ενετικό κάστρο της. Τα παριανά σπίτια, βαμμένα κάτασπρα, είναι πλημμυρισμένα από βασιλικούς, γιασεμιά και αγιόκλημα. Φαρδύς ασφαλτοστρωμένος δρόμος οδηγεί στην εκκλησία Εκατονταπυλιανή ή Καταπολιανή, ένα από τα σπουδαιότερα βυζαντινά μνημεία στην Ελλάδα, συνδεδεμένη με πολλούς θρύλους. Είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και το Δεκαπενταύγουστο γίνεται μεγάλη γιορτή με πυροτεχνήματα και τραγούδια της θάλασσας.

Γραφικές, τοπικές εκδηλώσεις γίνονται τους καλοκαιρινούς μήνες.
Η Νάουσα, από τα ωραιότερα χωριά της Πάρου, με τα κάτασπρα σπίτια της, τους στενούς πλακοστρωμένους δρόμους της, τις καμάρες και τις εκκλησίες της, διαθέτει μαγευτικές ακρογιαλιές και συγκεντρώνει μεγάλο αριθμό επισκεπτών.

 

Νάξος
Η Νάξος, το μεγαλύτερο και ευφορότερο από τα νησιά των Κυκλάδων, βρίσκεται περίπου στο κέντρο του Αιγαίου.

Λιβάδια που καταλήγουν σε απέραντες αμμουδιές, βράχια που βυθίζονται απότομα στη θάλασσα, κακοτράχαλα βουνά δίπλα σε εύφορες κοιλάδες, πηγές και τρεχούμενα νερά είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά της ναξιώτικης φύσης που διακρίνεται για την ποικιλία της.

Οι ακτές της Νάξου είναι απότομες στα νότια και υπήνεμες στα δυτικά με πολλούς κόλπους και αμμουδερές παραλίες.

Γνωστή από τα μυθικά χρόνια, κάνει αισθητή την παρουσία της σε όλες τις ιστορικές περιόδους, γνωρίζοντας ιδιαίτερη αίγλη την περίοδο του κυκλαδικού πολιτισμού.
Η Νάξος ή Χώρα, χτισμένη αμφιθεατρικά σε πλαγιά λόφου στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού, είναι από τις πιο όμορφες κυκλαδίτικες πόλεις. Ξεκινώντας από το λιμάνι και φθάνοντας μέχρι ψηλά στο βενετσιάνικο κάστρο, ο επισκέπτης εντυπωσιάζεται με τα στενά ανηφορικά της δρομάκια και τα παλιά πέτρινα σπίτια της.

 

Μικρές Ανατολικές Κυκλάδες
Μικρά, πανέμορφα νησιά χωρίς ανέσεις θεωρούνται ιδανικό καταφύγιο για όσους αναζητούν την απομόνωση και τη γαλήνη. Η άγρια ομορφιά του γυμνού τοπίου, οι θαλασσοδαρμένοι βράχοι, οι δαντελωτές παραλίες, και μία επιθυμία φυγής από την πολυκοσμία και τον τεχνολογικό πολιτισμό είναι θέλγητρα που τραβούν τους επισκέπτες των από πολλές απόψεις «παρθένων» αυτών νησιών.

Όπως έδειξαν τα ευρήματα ανασκαφών ήταν κατοικημένα από τα προϊστορικά χρόνια.

Στην Ηράκλεια, όπου βρίσκεται και το σπήλαιο του Αϊ – Γιάννη με εντυπωσιακούς σταλακτίτες, υπάρχουν ερείπια κυκλαδικού πολιτισμού.

Στη Σχοινούσα με το γραφικό λιμάνι Μεσσαριά υπάρχουν ερείπια οχυρωμένης μεσαιωνικής εγκατάστασης.

Στα Κουφονήσια με την αμμουδιά του Φοίνικα και τα αστραφτερά νερά (Πάνω Κουφονήσι) καθώς και τις παραλίες με χοντρή άμμο (Κάτω Κουφονήσι) υπάρχουν λείψανα από τους ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους.

Στην Κέρο ήρθαν στο φως ερείπια από τους πρωτοκυκλαδικούς χρόνους, καθώς και σημαντικά ευρήματα αυτής της εποχής που θεωρούνται από τα σπουδαιότερα στο χώρο των Κυκλάδων.

Στη Δονούσα με τις ασύγκριτες αμμουδιές ήρθε στο φως προϊστορική εγκατάσταση.
Ενοικιαζόμενα δωμάτια υπάρχουν στην Ηράκλεια, το Πάνω Κουφονήσι και τη Σχοινούσα.

 

Κεντρικές Κυκλάδες

Αμοργός
Δίπλα σχεδόν στα Δωδεκάνησα, στο ανατολικότερο σημείο των Κυκλάδων, απλώνμεται σε επίμηκες σχήμα η ορεινή και άγονη Αμοργός. Οι ακτές της αλλού είναι απότομες και βραχώδεις κι αλλού ήρεμες με βαθύσκιους κόλπους.

Διάσπαρτα ερείπια σ’ όλο το νησί καθώς και αξιόλογα ευρήματα, μερικά από τα οποία βρίσκονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, μαρτυρούν όχι απλώς ότι κατοικήθηκε από τους προϊστορικούς χρόνους, αλλά και ότι γνώρισε ιδιαίτερη ακμή την περίοδο του κυκλαδικού πολιτισμού.

Τρεις ήταν οι ανεξάρτητες πόλεις που ήκμασαν εδώ κατά την αρχαιότητα, η Μινώα, η Αρκεσίνη και η Αιγιάλη.

Στα Κατάπολα, κύριο λιμάνι του νησιού σήμερα, ενδιαφέρον παρουσιάζει η εκκλησία της Παναγιάς Καταπολιανής, κτισμένη στο χώρο του ναού του Απόλλωνα. Εδώ υπάρχουν ερείπια και από την Αρχαία Μινώα.
Οι λάτρεις της κολύμβησης θα ενθουσιαστούν με τις πεντακάθαρες αμμουδιές της περιοχής.

Η πρωτεύουσα του νησιού Χώρα ή Αμοργός με τα ασβεστωμένα σπίτια της, είναι κτισμένη γύρω από το βενετσιάνικο κάστρο που βρίσκεται στην κορυφή του λόφου.

Περισσότερες Πληροφορίες

Φολέγανδρος
Μικρό βραχώδες νησί, ανάμεσα στη Σίκινο και τη Μήλο. Ο επισκέπτης ξαφνιάζεται από την άγρια ομορφιά του άγονου τοπίου όπου εναλλάσσονται πελώριοι βράχοι και αμμουδερές παραλίες.

Πάνω από το γραφικό λιμάνι Καραβοστάση, είναι χτισμένη σε άπλωμα η Χώρα ή Φολέγανδρος που αποτελείται από δύο οικισμούς. Στον παλιό οικισμό, που βρίσκεται στην περιοχή του Κάστρου, τα σπίτια – όπως και σε άλλα κυκλαδονήσια – σχηματίζουν από την εξωτερική τους πλευρά έναν οχυρωματικό περίβολο. Ο νεότερος οικισμός είναι εξίσου γραφικός με στενά δρομάκια, πεζούλια, αυλές, ξύλινα μπαλκόνια και αιγαιοπελαγίτικες εκκλησίες. Πάνω σ’ ένα τμήμα του τείχους της αρχαίας πόλης χτίστηκε η ωραιότερη εκκλησία του νησιού, η εκκλησία της Παναγίας.

Η Χρυσοσπηλιά λίγο βορειότερα με σταλακτίτες, σταλαγμίτες και αρχαία λείψανα, καθώς και η περιοχή της Άνω Μεριάς, που είναι χωρισμένη σε μικρούς συνοικισμούς, αποτελούν τα αξιοθέατα της περιοχής.
Στην Άνω Μεριά υπάρχει και Οικολογικό – Λαογραφικό Μουσείο που αναπαριστά την αγροτική ζωή των κατοίκων του νησιού.

Παραλίες που προσφέρονται  για κολύμπι είναι ο Καραβοστάσης, το Λιβάδι και ο όρμος του Αγίου Γεωργίου.

 

Σίκινος
Η Σίκινος, που διατηρεί ανέπαφο το νησιώτικο χρώμα της, είναι πόλος έλξης για όσους αναζητούν γαλήνη και αυθεντικότητα.

Το νησί κατοικήθηκε από την αρχαία εποχή όπως φανερώνουν ευρήματα από την περιοχή της Επισκοπής.

Ο μοναδικός δρόμος στη Σίκινο συνδέει την Αλοπρόνοια, λιμάνι του νησιού, με τη Χώρα ή Κάστρο και την Επισκοπή από τα πιο όμορφα κυκλαδοχώρια. Ξεχωριστό ενδιαφέρουν παρουσιάζουν τα πέτρινα αρχοντικά και η εκκλησία της Παντάνασσας. Το μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής χτισμένο στην άκρη του βράχου δίνει από μακριά την εντύπωση ενός απόρθητου κάστρου.

Ιδιαίτερα έντονα, όπως σε όλα τα απομονωμένα κυκλαδίτικα νησιά, γιορτάζονται τα τοπικά πανηγύρια.

 

Νότιες Κυκλάδες
Ίος
Μικροί γραφικοί κολπίσκοι στολίζουν τις ακτές του κατεξοχήν ορεινού αυτού νησιού με τα αμέτρητα εκκλησάκια, τις ελιές, τα’ αμπέλια και τη διάφανη ατμόσφαιρα. Όλα αυτά συνδυασμένα με την κρυστάλλινη θάλασσα, τις υπέροχες αμμουδερές παραλίες και την καλή τουριστική υποδομή προσελκύουν πλήθος τουριστών.

Οι ντόπιοι την αποκαλούν Νιό.

Η μακραίωνη ιστορία της Ίου ξεκινά από τα προϊστορικά χρόνια.

Στο βόρειο μέρος του νησιού, στην περιοχή Πλακωτός κατά τον Ηρόδοτο ετάφη ο ποιητής των ποιητών, ο ισόθεος Όμηρος. Παράλληλα ο Παυσανίας μας πληροφορεί ότι στους Δελφούς υπάρχει επιγραφή, σύμφωνα με την οποία ο Όμηρος έχει ταφεί στην Ίο που ήταν και η πατρίδα της μητέρας του Κλυμένης.

Πάνω από το γραφικό λιμάνι Όρμος με τις ψαρόβαρκες και τις θαλαμηγούς απλώνεται η πρωτεύουσα Ίος ή Χώρα. Χτισμένη στη θέση της αρχαίας πόλης, είναι ένα τυπικό κυκλαδοχώρι με κάτασπρα σπίτια, δρομάκια κι εκκλησίες. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν οι εκκλησίες της Αγίας Αικατερίνης, του Προδρόμου και των Αγίων Αναργύρων. Ο όγκος του μεσαιωνικού κάστρου και οι ανεμόμυλοι στην κορυφή του λόφου συμπληρώνουν την ομορφιά της.

 

Ανάφη
Από μακριά, η Ανάφη, το νοτιοανατολικότερο νησί των Κυκλάδων, φαντάζει σαν βράχος ξεκομμένος στο πέλαγος.
Σύμφωνα με τη μυθολογία προσέφερε καταφύγιο στους Αργοναύτες όταν κινδύνεψαν από καταιγίδα.

Τα ανασκαφικά ευρήματα μαρτυρούν ότι το νησί είχε κατοικηθεί από την αρχαιότητα. Από το γραφικό λιμανάκι του Αγίου Νικολάου ο δρόμος οδηγεί στη Χώρα, μοναδικό οικισμό του νησιού χτισμένο αμφιθεατρικά στο κέντρο του.
Το μοναστήρι της Παναγίας Καλαμιώτισσας (18ος αι.) χτισμένο στον περίβολο των ερειπίων του ναού του Απόλλωνα του Αιγλήτου, το βενετσιάνικο κάστρο, δίπλα στη Χώρα και η εκκλησία Άγιος Αθανάσιος παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Οι παραλίες της Ανάφης αμμουδερές ή βραχώδεις έχουν πεντακάθαρα νερά, ενώ ιδιαίτερα γραφικά είναι τα πανηγύρια και οι τοπικοί χοροί.

 

Σαντορίνη
Η Σαντορίνη , το ξακουστό νησί των Κυκλάδων, ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα κυκλαδονήσια εξαιτίας της γεωλογικής της μορφολογίας που οφείλεται στη δράση του σβησμένου σήμερα ηφαιστείου.

Ιδιαίτερα επιβλητικό είναι το τοπίο στη δυτική πλευρά του νησιού, όπου οι πελώριοι, απότομοι βράχοι, στολισμένοι στην κορφή τους με κατάλευκα σπιτάκια, βυθίζονται απαλά στο νερό.

Οι ακτές του νησιού απότομες στα δυτικά μεταμορφώνονται σε απέραντες βοτσαλωτές ή αμμώδεις παραλίες στην ανατολική πλευρά του.

Από το λιμάνι, τη Σκάλα, ο επισκέπτης μπορεί να ανεβεί στην πρωτεύουσα τα Φηρά με τα πόδια, – από εκατοντάδες σκαλιά- με γαϊδουράκι ή με το τελεφερίκ.

Η πόλη είναι γραφική με τους πολυδαίδαλους στενούς δρόμους, τις καμάρες, το φραγκομαχαλά. Σημαντικότατο είναι το Μουσείο της. Περιέχει προϊστορικά ευρήματα (κυρίως αγγεία), μεγάλη συλλογή αγγείων 7ου και 6ου π.χ. αι., ανάμεσά τους τα γνωστά σαν «Θηραϊκά Αγγεία», λίγα αρχαϊκά και κλασικά, ελληνιστικά και ρωμαϊκά γλυπτά και πορτρέτα.

Υποβλητική είναι η άποψη προς τις Καμένες, τα δύο κατάμαυρα νησάκια που γεννήθηκαν από το ηφαίστειο, Όπου ο επισκέπτης μπορεί να φτάσει με καραβάκι.
Σαντορίνη ένα μοναδικό νησί

Οι παραλίες της Σαντορίνης

Αγορές στη Σαντορίνη

Θρησκευτικός περίπατος στη Σαντορίνη

Θηρασία
Η Θηρασία, που βρίσκεται απέναντι από την Οία, είναι το μεγαλύτερο και το μόνο κατοικημένο από τα νησάκια που σχηματίστηκαν από τη δραστηριότητα του ηφαιστείου γύρω από τη Σαντορίνη.

Ιδιαίτερη γραφικότητα παρουσιάζει το Χωριό με τα κατάλευκα σπιτάκια του, στο οποίο καταλήγουν 250 σκαλοπάτια από το λιμάνι.

 

Δυτικές Κυκλάδες

Κέα ή Τζιά
Νησί με ξεχωριστή γραφικότητα. Βρίσκεται κοντά στο ανατολικότερο άκρο της Αττικής.

Οι ορεινή όγκοι –χαρακτηριστικοί στα περισσότερα κυκλαδονήσια – διασχίζονται από μικρές κοιλάδες σπαρμένες αραιά μ’ αμπέλια και οπωροφόρα δέντρα, που καταλήγουν στη θάλασσα σχηματίζοντας γραφικούς όρμους. Ο βαθύς κόλπος του Αγίου Νικολάου, στη δυτική πλευρά του νησιού, στο μυχό του οποίου είναι χτισμένο το λιμάνι Κορησσία, θεωρείται από τα ασφαλέστερα φυσικά λιμάνια της Μεσογείου.

Στην Κορησσία ή Λιβάδι, χτισμένη στη θέση της αρχαίας Κορησσίας, που μαζί με την Ιουλίδα, την Καρθαία και την Ποιηέσσα αποτελούσαν στους ιστορικούς χρόνους τέσσερις ανεξάρτητες πολιτείες, προσεγγίζουν τα  πλοία της γραμμής.
Η Χώρα ή Ιουλίς, πρωτεύουσα του νησιού, διατηρεί ανέπαφο το κυκλαδίτικο χρώμα της.

Χτισμένη αμφιθεατρικά στη θέση της αρχαίας Ιουλίδας (6 χλμ. Από την Κορησσία), εντυπωσιάζει τον επισκέπτη με τα διώροφα σπιτάκια και τις κεραμιδένιες στέγες τους, τα λιθόστρωτα ανηφορικά δρομάκια της, τις πανέμορφες εκκλησίες με τα περίτεχνα ξυλόγλυπτα τέμπλα. Στο ψηλότερο σημείο της χώρας, στη θέση της αρχαίας ακρόπολης, βρίσκεται η συνοικία Κάστρο απ’ όπου η θέα προς τα’ αντικρινά νησιά είναι συναρπαστική.

 

Κύθνος
Στο μικρό αυτό κυκλαδονήσι, ονομαστό στην αρχαιότητα για την καλή του διοίκηση (βλ. την «Κυθνείων πολιτεία» του Αριστοτέλη), ανακαλύφθηκαν, σύμφωνα με πρόσφατα ευρήματα, τα αρχαιότερα δείγματα ανθρώπινης παρουσίας στις Κυκλάδες.
Το έδαφος είναι κι εδώ κυρίως ορεινό και την τραχύτητα της γυμνής γης γλυκαίνουν πού και πού πινελιές από αμπέλια και συκιές, ενώ γραφικοί όρμοι στολίζουν τις δαντελωτές ακτές.

Τα πλοία της γραμμής «πιάνουν» στο Μέχιρα, λιμάνι του νησιού, που βρίσκεται στη δυτική πλευρά του.
8 χλμ. Από το Μέριχα, ξεπροβάλλει η πρωτεύουσα Χώρα ή Μεσσαριά, χτισμένη σ’ ένα πλάτωμα ενός λόφου.
Πρόκειτε για χαρακτηριστικό κυκλαδοχώρι που ξεχωρίζει για τις ωραίες εκκλησίες με θαυμάσια ξυλόγλυπτα, τέμπλα και έξοχες αγιογραφίες. Στο μοναστήρι Παναγιά του Νίκους, χτισμένο σε γραφικό ύψωμα, το Δεκαπενταύγουστο γίνεται παραδοσιακό πανηγύρι.

 

Κίμωλος
Πολύ κοντά στη Μήλο, βρίσκεται το κατεξοχήν ορεινό νησάκι Κίμωλος, κάτασπρο σαν τον κιμωλίτη που παράγει. Η νεκρόπολη που βρέθηκε στην περιοχή Ελληνικάστα Ν.Δ. του νησιού, καθώς και κατάλοιπα από την αρχαία πόλη της Κιμώλου στην αντικρινή από τα Ελληνικά νησίδα του Αγίου Ανδρέα, μαρτυρούν ότι η Κίμωλος ήταν ήδη κατοικημένη στους μυκηναϊκούς χρόνους. Πολύ αργότερα, στο μεσαίωνα, οι πειρατές εύρισκαν καταφύγιο στις καλά προφυλαγμένες σπηλιές του νησιού. Σε γενικές γραμμές η ιστορία της Κιμώλου ακολούθησε εκείνην της Μήλου.

Από το ήσυχο λιμάνι της Ψάθης, ανηφορικός δρόμος οδηγεί στην πρωτεύουσα Κίμωλο ή Χώρα, που συγκεντρώνει σχεδόν όλο τον πληθυσμό του νησιού.

Τα σπίτια στη Χώρα, γνήσιας κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής, είναι χτισμένα γύρω από τον πυρήνα του Κάστρου που αποτελείται από τους οικισμούς Μέσα Κάστρο και Έξω Κάστρο. Στο Μέσα Κάστρο τα σπίτια από την εξωτερική τους πλευρά σχηματίζουν τειχικό περίβολο με παράθυρα – πολεμίστρες και τέσσερις εισόδους – πορτάρες.

 

Μήλος
Η Μήλος το νοτιότερο νησί των Δυτικών Κυκλάδων ξεχωρίζει τόσο για το ηφαιστειογενές έδαφος της, όσο και για το πλούσιο σε ορυκτά κοιτάσματα υπέδαφός της. Την ιδιαιτερότητά της τονίζει επίσης το πεταλοειδές σχήμα της.

Ο πολιτισμός της θεωρείται εφάμιλλος με τον κρητικό και καλύπτει τουλάχιστον 5.000 χρόνια.

Η φήμη της απλώθηκε σ’ όλο τον πολιτισμένο κόσμο χάρις στο αριστουργηματικός άγαλμα της Αφροδίτης που βρέθηκε θαμμένο στη γη της το 19ο αιώνα και σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο του Λόυβρου.

Ο Αδάμας, που θεωρείται από τα ασφαλέστερα φυσικά λιμάνια του Αιγαίου, είναι ιδιαίτερα γραφικός με τα ασπροβαμμένα σπίτια του, τους πλακόστρωτους δρόμους, τα λουλουδιασμένα μπαλκόνια και τα ευωδιαστά αρμυρίκια που μνημονεύουν οι ποιητές.

Η σημερινή πρωτεύουσα Μήλος ή Πλάκα χτισμένη σ’ ένα λόφο πάνω από τη θάλασσα στους πρόποδες του κάστρου, είναι μια πανέμορφη πολιτεία με χαρακτηριστική αρχιτεκτονική.

Αξιόλογες είναι οι εκκλησίες (Παναγία Κορφιότισσα, Παναγία Θαλασσήστρα, Μέσα Παναγιά)

Περισσότερες πληροφορίες

Σέριφος
Γυμνά, κυματιστά βουνά που διακόπτονται από μικρές εύφορες κοιλάδες σκεπάζουν το γραφικό αυτό νησί καταλήγοντας σε μια ατέλειωτη σειρά από βράχους που σχηματίζουν πολυσχιδείς όρμους.

Τα παράξενα σχήματα των βράχων θυμίζουν ανθρώπινες φιγούρες που ζωντανεύουν το μύθο της Δανάης, του Περσέα, της Μέδουσας, των προϊστορικών κατοίκων του νησιού που μεταμορφώθηκαν σε πέτρες.

Τα πλοία «πιάνουν» στο προφυλαγμένο από τους αέρηδες Λιβάδι, στην ανατολική πλευρά του νησιού, απ’ όπου ξεκινά μεγάλη αμμουδιά που απλώνεται σε σχήμα πετάλου.

Σκαρφαλωμένη στην κορυφή ενός απότομου λόφου η Χώρα ή Σέριφος με τα κυβικά σπιτάκια της, τις νησιώτικες εκκλησίες, και το ενετικό κάστρο ψηλότερα, φαντάζει σαν παραμυθένια πολιτεία.

 

Σίφνος
Η γκρίζα μονοτονία των βράχων να διακόπτεται εδώ κι εκεί από ένα κάτασπρο εκκλησάκι είναι η πρώτη εικόνα που κυριεύει τον επισκέπτη καθώς πλησιάζει στο λιμάνι. Δεν υποψιάζεται όμως τις σπάνιες ομορφιές που κρύβονται στο εσωτερικό του νησιού που σε συνδυασμό με την άξοχη αρχιτεκτονική δίκαια το κατατάσσουν στα στολίδια του Αιγαίου.

Η Σίφνος, ονομαστή από την αρχαιότητα για τον πλούτο της εξαιτίας των χρυσωρυχείων, αργυροχοΐων και λατομείων «σιφνίου λίθου», έφτασε σε μεγάλη ακμή στους ιστορικούς χρόνους, όπως μαρτυρεί και ο ομώνυμος θησαυρός στους Δελφούς, αφιέρωμα στον Απόλλωνα.
Περισσότερες πληροφορίες