//ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ: ΤΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΤΟΥ ΔΟΥΝΑΒΗ

ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ: ΤΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΤΟΥ ΔΟΥΝΑΒΗ

Η ανατολή αρχίζει στις πύλες της Βιέννης… υποστήριζε ο καγκελάριος της Αυστρίας Μέτερνιχ και όριζε έτσι τα σύνορα της Ουγγαρίας, που την εποχή εκείνη απείχαν λίγα μόλις χιλιόμετρα από εκεί. Πράγματι, στην Ουγγαρία η Ευρώπη παραδίνεται στα θέλγητρα της Ασίας.
Στη καρδιά αυτής της χώρας, όπου οι ποιητές στήνουν οδοφράγματα και οι μουσικοί  ξεσηκώνουν το λαό, υπάρχει μια πόλη που τα εκφράζει όλα: η Βουδαπέστη

Γέννημα του Δούναβη, εκτείνεται θορυβώδης στη πεδιάδα του Ράκος δίνοντας άλλο τόνο στους λόφους του Βάρεγκι με τα παλάτια και τις εκκλησίες τους. Η γεωγραφική δυαδικότητα της Βουδαπέστης στηρίζεται επίσης στην ιστορία της, με σύνδεσμο πάντα το ποταμό Δούναβη.

Η Βούδα, η παλαιά πόλη χτίστηκε το μεσαίωνα στο λόφο και αργότερα στη θέση της Ρωμαϊκής πόλης προστέθηκε η Οβούδα. Στην άλλη πλευρά του ποταμού ευημερούσε ένας μικρός οικισμός εμπόρων, αλλά μεταξύ των δύο πόλεων οι δεσμοί ήταν ανύπαρκτοι ή λίγοι. Η Βούδα, βασιλική πόλη, ήταν τόπος ευγενών και στρατιωτικών, αποτελούσε την έδρα της διοίκησης, η Πέστη, εργατική και θορυβώδης ήταν εμπορικό και διαμετακομιστικό κέντρο στη καρδιά της πεδιάδας του Δούναβη.

Τον 19ο αιώνα ήρθε η ευμάρεια και η εκβιομηχάνιση οπότε τα όρια της πόλης χρειάστηκε να επεκταθούν. Η πεδιάδα του Ράκος ήταν εκεί, επίπεδη και φιλόξενη. Μεγαλοπρεπής γέφυρες συνδέουν σήμερα τα δύο τμήματα της Βουδαπέστης, αλλά υπάρχει πάντα η Βούδα στο λόφο και η Πέστη στη πεδιάδα.

Στη Βούδα κυριαρχεί η νοσταλγία του παρελθόντος: μικροί δρόμοι, ωραία σπίτια, εκπληκτικά τοπία, όλα ήρεμα χωρίς βιασύνη. Στη Πέστη συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, έντονη κυκλοφορία, μεγάλες λεωφόροι, ογκώδη κτίρια.

Η Βουδαπέστη δεν θα ήταν τίποτα χωρίς το Δούναβη που τη διασχίζει, το πλάστη της και πηγή της ομορφιάς της.

Δούναβης: Πρόκειται για το 2ο μεγαλύτερο ποταμό της Ευρώπης με μήκος 2.850 χμ., μετά το Βόλγα, η κεντρική του όμως θέση του δίνει τα πρωτεία στο μυαλό και τη καρδιά των Ευρωπαίων. Οι οκτώ γέφυρες που κρέμονται στο ποτάμι παρουσιάζουν όλες τους τεχνικό και αισθητικό ενδιαφέρον.

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ
Η εκκλησία του Αγίου Ματθία: Βρίσκεται στη πλατεία της Αγίας Τριάδας και ονομάζεται και εκκλησία της στέψης επειδή σε αυτήν νομιμοποιούνταν οι μονάρχες της Ουγγαρίας φέροντας το στέμμα του Αγίου Στεφάνου. Είναι ένα κομψό οικοδόμημα γνήσιου γοτθικού ρυθμού με στέγες “βουργουνδίας” με τα χρωματιστά κεραμίδια που το κάνουν ανάλαφρο.

Ο Πύργος της Βούδας: Το 14ο αιώνα γίνεται βασιλική κατοικία. Το 1867 ο βασιλιάς Φραγκίσκος Ιωσήφ Β και η γυναίκα του η ξακουστή Σίσσυ μένουν στο πύργο συχνά κάνοντάς τον θερινή κατοικία τους. Η αρχιτεκτονική του πελώρια και ογκώδης δεν έχει καμία σχέση με ότι αντιπροσωπευτικό δημιούργησε η ουγγρική τέχνη , παρόλα αυτά ο πύργος είναι αναπόσπαστο τμήμα του θαυμάσιου τοπίου της ουγγρικής πρωτεύουσας.

Ο λόφος του Γκέλερτ: Η πανοραμική τοποθεσία δίνει την επιβλητική όψη σ’ αυτό το λόφο που στη πραγματικότητα υψώνεται μόνο 140 μέτρα πάνω από το Δούναβη. Σε αυτή τη θέση είναι το στενότερο τμήμα του ποταμού στη πόλη. Ο Γκέλερτ  – Ενετικής καταγωγής – ήταν ένας από τους κήρυκες του Ευαγγελίου στην Ουγγαρία, μετά το μαρτύριό του κατετάγη στους Αγίους.

Η Βασιλική του Αγίου Στεφάνου: Ογκώδες μνημείο , αρκετά βαρύ χτίστηκε από το 1851 έως το 1905. Αρχιτέκτονες ο Γιόζεφ Χίλντ και Μίκλος Ύμπλ. Ο ναός έχει κάποιες επιρροές από το σχέδιο της εκκλησίας του Αγίου Παύλου στο Βρέν του Λονδίνου. Το μήκος του είναι 86 μέτρα και το πλάτος του 55 μέτρα. Ο τρούλος του υψώνεται στα 96 μέτρα, καθιστώντας τον  υψηλότερο θρησκευτικό κτίριο της Βουδαπέστης. Το εσωτερικό του ναού είναι ψυχρό και  πομπώδης

Το Κοινοβούλιο του Ουγγρικού Έθνους: Έδρα της Ουγγρικής Εθνοσυνέλευσης , του προέδρου και του πρωθυπουργού της χώρας , ανώτατο όργανο του κράτους. Πρόκειται για βαριά κατασκευή που αντιγράφει ποικίλα μνημεία και γοτθικές μητροπόλεις και επιπλέον συγχωνεύει επιδράσεις από στοιχεία βυζαντινά και ανατολίτικα, ρωμανικά και γοτθικά..Τη νύχτα είναι θαυμάσιο, σχεδόν ονειρικό όταν φωτίζεται και καθρεφτίζετε στο Δούναβη αποκτώντας μια όψη εξωπραγματική που θυμίζει τη μαγεία των βενετσιάνικων παλατιών στη ομίχλη.

Η Όπερα: Την έχτισε ο Μίκλος Ύμπλ από το 1875 αντιγράφοντας πλήρως σχεδόν την όπερα της Βιέννης. Στη πρόσοψή της υψώνονται αγάλματα του Μπιζέ και του Γκουνό. Εκπληκτικός είναι ο εσωτερικός της διάκοσμος, τέλεια διατηρημένος.

Το μάρμαρο και ο ορείχαλκος θριαμβεύουν στη όπερα δίνοντάς της μια εκπληκτικά πολυτελή όψη.

Πλατεία Ηρώων: Αναπτύσσετε γύρω από μια στήλη και πλαισιώνεται από δύο ελληνικά κτίρια με κιονοστοιχία. Σύνολο αξιοπρεπές και λιτό. Το μνημείο της Χιλιετηρίδας υψώθηκε για να τιμήσει τα χίλια χρόνια από την κατάκτηση της χώρας από τους Μαγυάρους